Marcin Józefaciuk

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jestem za tym, aby kobiety miały pełny i uczciwy dostęp do najwyższych stanowisk, jestem przeciwko zamkniętym układom, nominacjom po znajomości i ustawionym rekrutacjom, ale ta ustawa równość szans zamienia w obowiązek osiągnięcia wyniku statystycznego. Dyrektywa unijna wskazuje cele ilościowe, ale jej podstawowym narzędziem jest przejrzysta procedura: jasne kryteria, porównanie kompetencji, uzasadnienie wyboru i możliwość dochodzenia swoich praw. Polski rząd idzie dalej. Pisze wprost, że spółka ma zapewnić określony skład, a przedstawiciel wskazanej płci ma znaleźć się w każdym organie. Tego w wybranym przez Polskę wariancie dyrektywa nie wymaga. Mężczyzna ubiegający się o stanowisko nie może ponosić odpowiedzialności za to, ilu mężczyzn już zasiada w zarządzie. Tak samo kobiety nie potrzebują podejrzenia, że otrzymały stanowisko po to, aby spółka zamknęła jakiś procent. Zasługują na powołanie dlatego, że są najlepszymi kandydatkami. Walczmy więc z nepotyzmem, publikujmy kryteria, dokumentujmy ocenę, otwierajmy procesy nominacyjne i zapewniajmy skuteczne odwołanie, ale nie ustawiajmy płci jako kryterium rozstrzygającego o prawach konkretnej osoby. Równość szans nie oznacza równości narzuconego wyniku. Nie naprawia się dyskryminacji, tworząc kolejny mechanizm różnicujący ludzi ze względu na płeć. Zastanawiam się, szczerze mówiąc, czy ta propozycja dotycząca obowiązku zatrudnienia płci niedoreprezentowanej to nie jest gra polityczna, aby prezydent zawetował ustawę jako niezgodną z konstytucją i aby politycznie dalej polaryzować społeczeństwo. Dlatego będę przeciwny temu projektowi w obecnym kształcie. Dziękuję.