Marcin Józefaciuk

Serdecznie dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Procedujemy dzisiaj nad projektem ważnym i potrzebnym i, co warto podkreślić, idącym w kierunku uporządkowania systemu certyfikacji języka polskiego jako obcego. Ale jeśli mamy mówić uczciwie, to jest to projekt, który niesie za sobą poważne ryzyka. Bo my dzisiaj nie rozmawiamy tylko o przepisach, rozmawiamy o realnym systemie, który już teraz jest przeciążony. W jednej sesji egzaminacyjnej mamy ponad 9 tys. zdających. Egzamin odbywa się tylko cztery, teraz już pięć razy w roku. I co robi rząd? Zamiast zwiększać dostępność systemu, zwiększa obciążenie ludzi, którzy ten system tworzą. Egzaminatorzy, w ponad 95% kobiety, pracują w weekendy, wieczorami, często biorąc urlopy w swoich podstawowych miejscach pracy. Sprawdzają prace godzinami, często - nie ukrywajmy - bardziej z poczucia misji niż dla wynagrodzenia. A jednocześnie zwiększamy liczbę prac przypadających na jednego egzaminatora nawet o 50%. Utrzymujemy lub de facto obniżamy realne wynagrodzenia, dokładamy obowiązki i formalności. To jest prosta droga do jednego: spadku jakości egzaminu i odpływu egzaminatorów. A bez egzaminatorów nie będzie systemu. Wysoka Izbo! Mówimy o egzaminie, który decyduje o życiu ludzi, o studiach, o pracy, w tym w służbie zdrowia, czy o legalnym pobycie w Polsce. Jeśli system będzie niewydolny, to ci ludzie nie będą czekać. Oni wybiorą inne kraje. Dlatego dziś trzeba powiedzieć jasno: nie da się budować silnego systemu certyfikacji języka polskiego na przemęczonych, niedoszacowanych i ignorowanych egzaminatorach. Nie da się zwiększać jakości, jednocześnie obniżając warunki pracy. Ten projekt ma potencjał, ale w obecnym kształcie przerzuca ciężar reformy na ludzi najsłabszych w tym systemie. Dlatego jako poseł niezrzeszony apeluję: poprawmy ten projekt tak, aby zwiększał dostępność egzaminów, realnie doceniał pracę egzaminatorów i gwarantował jakość, a nie tylko statystyki. Bo tu nie chodzi o procedury, tu chodzi o ludzi. Dziękuję. Przebieg posiedzenia