Jarosław Sachajko

To jest bardzo potrzebny i dobry projekt. Zasługuje na poparcie, ponieważ stawia w centrum dobro dziecka, a nie wygodę instytucji, rutynę urzędową i bezrefleksyjne wykonywanie procedur. Projektodawcy wprost wskazali, że jego celem jest zapewnienie przestrzegania zasady dobra dziecka podczas przymusowego odbioru małoletnich oraz zwiększenie transparentności całej procedury, przy poszanowaniu praw wszystkich zaangażowanych stron. I właśnie to jest jego największa siła. Państwo w tak dramatycznej chwili, jaką jest przymusowe odebranie dziecka, nie może działać ślepo, mechanicznie i bez kontroli. Państwo musi działać odpowiedzialnie, ostrożnie i z najwyższą wrażliwością. Ten projekt dokładnie w tym kierunku idzie. Po pierwsze, projekt jednoznacznie wzmacnia ochronę dziecka, dopuszczając zastosowanie art. 577 k.p.c. także wtedy, gdy po wydaniu prawomocnego orzeczenia pojawią się nowe, istotne okoliczności i dalsze wykonywanie mogłoby naruszać najlepszy interes dziecka. Prawo ma służyć dziecku, a nie zmuszać wszystkich do brnięcia w procedurę, która w konkretnej sytuacji mogłaby prowadzić do szkody psychicznej albo fizycznej. Po drugie, projekt wprowadza obowiązkowy udział psychologa. To nie jest drobiazg. To jest fundamentalna zmiana standardu. Dziecko w takiej chwili nie może być pozostawione wyłącznie w rękach formalnej procedury. Po trzecie, projekt wprowadza obowiązkowy protokół i rejestrację obrazu oraz dźwięku. To jest ochrona dla wszystkich - dla dziecka, dla rodziców, dla kuratora i dla sądu. Koniec z sytuacjami, w których po tak dramatycznym zdarzeniu każdy opowiada inną wersję. Ma być zapis, ma być dowód, ma być możliwość kontroli i oceny, czy wszystko odbywało się zgodnie z prawem i poszanowaniem godności dziecka. Projektodawcy słusznie zwracają uwagę, że w samym 2024 r. procedury przymusowego odbioru uruchomiono ponad 1200 razy. To nie jest margines, to nie są pojedyncze przypadki. To realny, poważny problem społeczny. To jest właśnie projekt państwa poważnego. Państwa, które nie odwraca wzroku od skandalicznych i traumatycznych przypadków, tylko reaguje. Państwa, które nie mówi: jakoś to będzie, tylko tworzy jasne zasady, większą kontrolę i realne bezpieczniki. Dlatego stanowisko jest jednoznaczne: ten projekt należy poprzeć, bo on wzmacnia ochronę dziecka, cywilizuje procedurę i podnosi standard państwa tam, gdzie chodzi o sprawy najbardziej wrażliwe. Dziękuję. Przebieg posiedzenia