Adam Luboński

Projekt, który dzisiaj rozpatrujemy, dotyczy kwestii niezwykle wrażliwej procedury odbierania dzieci. Już z tego względu to wymaga od ustawodawcy szczególnej staranności, precyzji i odpowiedzialności. Choć jego ogólne zasady można uznać za bardzo słuszne, to w obecnym kształcie budzą jakieś wątpliwości. Projektodawcy wskazują, że proponowane zmiany w Kodeksie postępowania cywilnego oraz ustawie o kuratorach sądowych mają służyć zapewnieniu przestrzegania zasady dobra dziecka oraz zwiększeniu transparentności procedury. W tym celu przewidziano m.in. obowiązek rejestrowania czynności oraz udziału psychologa. Trudno nie zgodzić się z diagnozą problemu. Prawdą jest, że w praktyce dochodziło do sytuacji, które można określić jako traumatyczne dla dzieci i wymagające reakcji ustawodawcy. Jednak wraz z trafną diagnozą powinny iść właściwe rozwiązania, które skutecznie zapobiegną podobnym przypadkom w przyszłości. Istotnym zastrzeżeniem są proponowane rozwiązania dotyczące obowiązkowego rejestrowania czynności odbierania dzieci. Choć zwiększenie transparentności jest celem słusznym, projekt nie odpowiada w sposób wystarczający na pytanie oraz zakres sposobu przechowywania oraz dostępności tych nagrań. Brakuje jasnej gwarancji ochrony prywatności dzieci. Podobne wątpliwości dotyczą obowiązkowego udziału psychologa. Sama idea jest zasadna, jednak projekt nie precyzuje standardów jego udziału ani realnych możliwości zapewnienia obecności specjalisty w każdej sprawie. Nie określa też, jaka instytucja powinna go zapewnić i kto powinien to sfinalizować. Choć kierunek zmian jest co do zasady właściwy, projekt w obecnym kształcie nie usuwa wszystkich wątpliwości. Nie oznacza to jednak odrzucenia projektu, wręcz przeciwnie. Dla nas jako Polski 2050 dobro dzieci jest zawsze najważniejsze, dlatego wnosimy o skierowanie projektu do procedowania w komisji. Przebieg posiedzenia