Jarosław Sachajko

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Cel tej ustawy można zrozumieć. Greenwashing trzeba zwalczać. Konsument nie powinien kupować produktu opisanego jako zielony, ekologiczny czy neutralny dla klimatu, jeżeli za tymi hasłami nie stoją żadne realne fakty. Dobrze również, że projekt próbuje walczyć ze sztucznym skracaniem życia produktów, fałszywymi informacjami o trwałości czy zmuszaniem klientów do przedwczesnej wymiany materiałów eksploatacyjnych. Ale jak zwykle realny problem próbujecie rozwiązać gigantyczną porcją biurokracji. Tworzycie cały nowy język urzędniczy, twierdzenia środowiskowe, ogólne twierdzenia środowiskowe, oznakowania zrównoważonego charakteru, uznaną wysoką efektywność środowiskową, system certyfikacji i niezależnych weryfikatorów. Wielki międzynarodowy koncern zatrudni prawników, specjalistów i zapłaci za kolejną certyfikację. A co zrobi mała polska firma? Zamiast produkować lepszy towar, będzie produkowała dokumenty, ekspertyzy i zaświadczenia, żeby udowodnić urzędnikowi, że wolno jej napisać na opakowaniu, że produkt jest bardziej ekologiczny. To skończy się paradoksem. Stworzycie tak skomplikowany i drogi system, że tylko największe koncerny będzie stać na udowodnienie, że ich produkt jest ekologiczny. Jeszcze bardziej absurdalne jest to, jak chcecie walczyć z celowym skracaniem trwałości produktu. Po co tworzyć kolejne definicje, oznaczenia i procedury? Jeżeli producent twierdzi, że lodówka, pralka czy telewizor są trwałe, niech za tę trwałość odpowiada finansowo. Wprowadźmy prostsze rozwiązanie - wydłużmy ustawową odpowiedzialność za zgodność towaru z umową, odpowiednik dawnej rękojmi, np. 5 lat dla sprzętu elektronicznego, a dla samochodów i maszyn 10 lat. 5 lat odpowiedzialności bardzo szybko nauczyłoby producentów projektowania urządzeń, które mają działać, a nie psuć się chwilę po upływie ochrony.