Marcin Józefaciuk

Zakończył się miesiąc kampanii, wpisów, konferencji i deklaracji. Nie zakończył się jednak kryzys. W 2025 r. w Polsce śmiercią samobójczą zmarło 3975 mężczyzn. To ponad 83% wszystkich ofiar samobójstw. Niemal jedenastu mężczyzn każdego dnia, jeden co niewiele ponad dwie godziny. Za każdą z tych liczb stoi człowiek: syn, ojciec, brat, partner, kolega. Często ktoś, kto przez lata słyszał, że ma być silny, nie narzekać, zacisnąć zęby i poradzić sobie sam. W czerwcu mówiło się o zdrowiu psychicznym mężczyzn więcej. To dobrze. Ministerstwa, instytucje, media i organizacje społeczne publikowały materiały, organizowały debaty i przypominały numery telefonów pomocowych, ale świadomość bez realnej pomocy może stać się tylko alibi dla bezczynności. Nie powstał ogólnopolski program profilaktyki samobójstw mężczyzn. Nie ma całodobowej linii pomocy dedykowanej mężczyznom. Brakuje systemu wczesnego wykrywania kryzysów w szkołach, zakładach pracy, podstawowej opiece zdrowotnej i wśród ojców przeżywających rozstanie lub utratę kontaktu z dziećmi. Zdrowie psychiczne mężczyzn nie może być tematem tylko jednego miesiąca. Potrzebujemy konkretnych działań, finansowania i odpowiedzialności państwa przez cały rok. Mężczyzna proszący o pomoc nie jest słaby. Słabe jest państwo, które tej pomocy nie potrafi mu zapewnić. Przebieg posiedzenia