Grzegorz Gaża

To od jej kondycji zależy bezpieczeństwo tysięcy miejsc pracy, przyszłość całych górniczych regionów oraz stabilność dostaw surowca niezbędnego dla przemysłu hutniczego. Tymczasem z ogromnym niepokojem obserwujemy kolejne decyzje dotyczące funkcjonowania JSW. Mimo utrzymywania wysokiego poziomu produkcji i zwiększenia wydobycia spółka znalazła się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. W ostatnich latach wykorzystano praktycznie wszystkie zgromadzone wcześniej rezerwy finansowe, które miały stanowić zabezpieczenie na trudniejsze czasy i umożliwiać rozwój oraz inwestycje. Dziś widzimy jednak zupełnie inny obraz. Zamiast budować potencjał spółki, prowadzić nowe inwestycje i wzmacniać jej konkurencyjność, kolejne środki przeznacza się wyłącznie na utrzymanie bieżącej płynności. Co więcej, JSW zmuszona jest sięgać po zewnętrzne finansowanie, a zabezpieczeniem pożyczki mają być składniki majątku należące do najcenniejszych kopalń: Budryk, Knurów-Szczygłowice, Pniówek oraz Borynia-Zofiówka. To budzi uzasadnione pytania. Kto daje pod zastaw swoje największe skarby? Zwykle robi to ten, kto nie ma już innych możliwości finansowania swojej działalności. Niepokój jest tym większy, że zastawiane są aktywa stanowiące fundament wartości całej spółki. Obawiam się, że mamy do czynienia z niebezpiecznym scenariuszem. Najpierw wyczerpywane są zgromadzone rezerwy. Następnie zaciągane są kolejne zobowiązania zabezpieczane najcenniejszym majątkiem. A w kolejnym etapie może pojawić się argument, że jedynym rozwiązaniem jest sprzedaż części aktywów lub dopuszczenie nowego inwestora, który przejmie strategiczne zasoby za ułamek ich rzeczywistej wartości. Nie można dopuścić do sytuacji, w której wieloletni dorobek polskich górników i majątek budowany przez pokolenia staną się przedmiotem wyprzedaży. Tym bardziej że środki pozyskiwane obecnie nie są przeznaczane na rozwój i inwestycje, lecz na bieżące funkcjonowanie spółki. Dlatego zwracam się do Rady Ministrów oraz ministra właściwego do spraw aktywów państwowych z pytaniami: 1. Jaki jest rzeczywisty plan naprawczy dla Jastrzębskiej Spółki Węglowej? 2. Jakie są długoterminowe skutki ustanowienia zabezpieczeń na majątku kluczowych kopalń? 3. Czy rząd wyklucza sprzedaż aktywów JSW lub działania prowadzące do przejęcia kontroli nad spółką przez podmioty zewnętrzne? 4. Jakie działania zostaną podjęte, aby odbudować kondycję finansową spółki bez uszczuplania jej strategicznego majątku? JSW nie jest zwykłą spółką. To jeden z filarów polskiego bezpieczeństwa gospodarczego. Obowiązkiem państwa jest nią odpowiedzialnie zarządzać i rozwijać ją z myślą o przyszłych pokoleniach, a nie doprowadzić do sytuacji, w której dla utrzymania bieżącej działalności pod zastaw oddawane są jej największe skarby. Dziękuję bardzo. Przebieg posiedzenia