Jarosław Sachajko

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rozpatrywany projekt ustawy o zmianie ustawy o kuratorach sądowych ma przede wszystkim charakter porządkujący i organizacyjny. Dotyczy m.in. legitymacji służbowych kuratorów zawodowych, kuratorów społecznych i aplikantów kuratorskich, zasad ich wydawania, wymiany, zwrotu oraz utraty. Projekt przewiduje także zmiany dotyczące dodatków specjalnych, komisji egzaminacyjnych i kwestii aplikacji kuratorskich. Kierunek tej regulacji można ocenić pozytywnie. Kurator sądowy wykonuje zadania niezwykle wrażliwe. Wchodzi w środowiska rodzinne, pracuje z osobami skazanymi, nieletnimi, rodzinami w kryzysie, osobami często znajdującymi się w bardzo trudnej sytuacji życiowej. Dlatego jasne, jednolite i bezpieczne identyfikatory kuratora są potrzebne zarówno obywatelom, jak i samemu kuratorowi. Dobrze, że projekt przewiduje ustawowe uregulowanie legitymacji służbowych. Obywatel powinien mieć możliwość sprawdzenia, czy osoba przedstawiająca się jako kurator rzeczywiście jest osobą uprawnioną. Państwo ma zaś obowiązek ograniczyć ryzyko podszywania się pod funkcjonariuszy publicznych czy osoby wykonujące zadania publiczne. Pozytywnie należy także ocenić możliwość przyznawania dodatku specjalnego kuratorowi zawodowemu w przypadku okresowego zwiększenia obowiązków, zastępstw lub wykonywania dodatkowych czynności. Trzeba jednak powiedzieć, że samo stworzenie możliwości nie oznacza jeszcze realnego wsparcia. Skoro dodatek ma być przyznawany w ramach posiadanych środków, pojawia się pytanie, czy będzie to rzeczywisty instrument doceniania pracy czy tylko przepis, którego stosowanie będzie ograniczone brakiem pieniędzy. Dochodzimy do najważniejszej uwagi. Ten projekt porządkuje pewne sprawy, ale nie rozwiązuje zasadniczych problemów kurateli sądowej. Kuratorzy od lat mierzą się z przeciążeniem, z dużą liczbą spraw, z odpowiedzialnością w terenie, z ryzykiem kontaktu z osobami agresywnymi, z presją czasową i z niedostatecznym wsparciem organizacyjnym. Dlatego przy poparciu kierunku zmian technicznych trzeba jednocześnie powiedzieć, że państwo nie może ograniczyć się do legitymacji, procedur i rozporządzeń. Kuratorzy potrzebują realnego bezpieczeństwa, właściwego wynagrodzenia, jasnych standardów pracy i odpowiedniej liczby etatów. Projekt jest więc krokiem w dobrą stronę, ale krokiem niewystarczającym. Warto go poprzeć jako regulację porządkującą, ale trzeba oczekiwać od rządu kolejnych, bardziej systemowych działań na rzecz kuratorów sądowych i bezpieczeństwa obywateli, z którymi kuratorzy pracują każdego dnia. Dziękuję. Przebieg posiedzenia