Marcin Józefaciuk

Poseł Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony): Stanowisko Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozpatrujemy dziś druk nr 2036: informację o działalności i orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego w 2024 r. Dokument obszerny, pełen odwołań do zasad: proporcjonalności, ochrony praw nabytych, autonomii informacyjnej, prawa do sądu. I bardzo dobrze, bo to są fundamenty państwa prawa. Ale mam wrażenie, że czytamy dokument o zasadach w próżni. Trybunał słusznie krytykuje automatyzm sankcji administracyjnych. Mówi: kara nie może być sztywna, musi podlegać miarkowaniu, musi uwzględniać okoliczności indywidualne. Zgoda. Ale gdzie ta sama wrażliwość wobec automatyzmu sankcji w sprawach alimentacyjnych? Wobec zatrzymywania prawa jazdy, wpisów do rejestrów, odpowiedzialności karnej bez realnej analizy sytuacji ekonomicznej ojca? Jeżeli 10 tys. zł bez miarkowania jest problemem konstytucyjnym, to tym bardziej problemem powinny być mechanizmy, które wykluczają mężczyzn z rynku pracy i życia rodzinnego. Trybunał mówi o ochronie praw majątkowych i zakazie różnicowania podmiotów podobnych. A gdzie refleksja nad skutkami finansowymi rozwodów, nad asymetrią ekonomiczną, która w praktyce dotyka głównie ojców? Ochrona praw majątkowych nie może być selektywna - dla zawodów prawniczych tak, dla ojców już nie. Mówimy też o edukacji. Dokument nie zawiera praktycznie żadnej refleksji nad skutkami orzecznictwa dla systemu oświaty. A przecież to jeden z największych sektorów państwa. Nie ma analizy wpływu zasady proporcjonalności na nadzór pedagogiczny. Nie ma odniesienia do destabilizacji warunków pracy nauczycieli. Nie ma słowa o rosnących nierównościach edukacyjnych chłopców. Jeżeli mówimy o prawach jednostki, to mówmy o wszystkich jednostkach. O uczniu, o nauczycielu, o ojcu. I wreszcie, dokument sam przyznaje, że 22 wyroki nie zostały opublikowane. To nie jest drobiazg proceduralny. To uderzenie w zasadę zaufania do państwa. A bez zaufania nie ma ani stabilnej szkoły, ani stabilnej rodziny. Jako poseł niezrzeszony patrzę na ten dokument bez plemiennych emocji. Widzę w nim poprawne wywody prawne. Ale widzę też brak odwagi, by dotknąć realnych problemów społecznych. Państwo prawa nie może być abstrakcją. Musi być odczuwalne w życiu codziennym - w sądzie rodzinnym, w klasie szkolnej, w portfelu obywatela. Dziękuję. Przebieg posiedzenia