Wioleta Tomczak

Drodzy Ministrowie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polska 2050 chciałabym wyrazić poparcie dla przyjęcia projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo wodne. Choć ustawa ta zmienia szereg przepisów, to w gruncie rzeczy ma jeden konkretny cel: poprawić bezpieczeństwo Polek i Polaków korzystających z kąpielisk poprzez lepsze monitorowanie jakości wód oraz wprowadzenie odpowiednich procedur, gdy ta jakość jest zbyt niska. Rozmawiając o tych przepisach, nie wolno nam zapomnieć o kontekście, który doprowadził do ich uchwalenia, a więc sporu z Komisją Europejską, który poprzedni rząd - rząd Prawa i Sprawiedliwości - toczył w tej sprawie. Mowa o implementacji dyrektywy o jakości wody w kąpieliskach. W 2020 r. Komisja Europejska wystosowała w stosunku do Polski konkretne i formalne zarzuty wobec nieprawidłowej transpozycji tej dyrektywy. Ówczesny rząd się odwołał, ale ponad połowa zarzutów została podtrzymana. Po co był ten spór, trudno ocenić. Nie jest przecież tak, że Komisja Europejska chce przymusić nas do rozwiązań, które w tym zakresie obniżałyby ochronę gwarantowaną polskim obywatelom i obywatelkom. Raczej był to przykład tak częstego w przypadku rządu Prawa i Sprawiedliwości wymachiwania szabelką tylko po to, aby pokazać złej Unii, że nie będzie nam mówić, co mamy robić. Minęło więc prawie 6 lat, w czasie których Polki i Polacy byli na kąpieliskach chronieni gorzej niż inni obywatele Unii. Te zaniedbania kończą się dzisiaj. Projekt, który właśnie omawiamy, wprowadza szereg zmian, w tym przejrzyste i spójne definicje dotyczące m.in. ˝dużej liczby kąpiących się˝ czy ˝stałego zakazu kąpieli˝, co ograniczy pole interpretacji, które dla gmin czy innych organizatorów kąpielisk były dotąd zbyt szerokie. Wprowadzamy jasny obowiązek organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej: gdy jakość wody nie spełnia wymagań, inspekcja wyda decyzję administracyjną zobowiązującą organizatora kąpieliska do ustalenia przyczyny zanieczyszczenia i podjęcia działań naprawczych. Dodatkowo informuje się Wody Polskie, Inspekcję Ochrony Środowiska, włodarza, a także w zależności od lokalizacji inne zainteresowane organy, takie jak dyrekcja parku narodowego czy Urząd Morski. Lepsza koordynacja działań pozwoli reagować szybciej i skuteczniej na pojawiające się problemy. Lista zmian jest długa. Projekt wprowadza również procedurę międzynarodowego informowania w wypadku oddziaływania transgranicznego na jakość wody. Ustawa doprecyzowuje również obowiązek prowadzenia internetowego serwisu kąpieliskowego w wielu językach, uzupełnienia informacji o warunkach mogących prowadzić do krótkotrwałych zanieczyszczeń oraz o przyczynach zanieczyszczeń. Ostatnia zmiana, którą chciałabym przywołać, to system wczesnego ostrzegania. Nowy art. 46a tworzy sprawny mechanizm wymiany informacji między inspekcją sanitarną a organami gospodarowania wodami. Główny inspektor sanitarny do 31 stycznia przekazuje informacje o kąpieliskach, które nie uzyskały oceny doskonałej ani dobrej. To sygnał alarmowy pozwalający reagować jeszcze przed rozpoczęciem kolejnego sezonu. Podsumowując: projekt ustawy o zmianie ustawy - Prawo wodne to szereg dobrych przepisów dla zdrowia publicznego naszych obywateli, które przede wszystkim zapewnią lepszą ochronę korzystających z kąpielisk, a jednocześnie implementują poprawnie przepisy unijnej dyrektywy, co kończy tym samym spór Polski z Komisją Europejską. Spór, który od samego początku był niepotrzebny. Ale cała ta sytuacja to dobre przypomnienie, że to właśnie rząd koalicji 15 października gwarantuje harmonijne funkcjonowanie w ramach Unii Europejskiej. Nie oznacza to zgody na wszystko, ale walkę o interesy Polek i Polaków w kluczowych sprawach. Polska 2050 zagłosuje za przyjęciem projektu ustawy. Dziękuję serdecznie. Przebieg posiedzenia