Wioletta Maria Kulpa

Przez 63 dni prowadzili oni heroiczną i osamotnioną walkę z niemieckim okupantem. Walczyli nie tylko o Warszawę, lecz także o niepodległą Polskę, wolną zarówno od niemieckiego terroru, jak i od nadciągającej dominacji sowieckiej. Powstanie warszawskie nie było jednak wyłącznie historią stolicy. Jego zaplecze tworzyli również mieszkańcy mniejszych miejscowości, którzy dostarczali żywność, organizowali pomoc, wspierali ochotników i ryzykowali życie, służąc Polskiemu Państwu Podziemnemu. Takim miejscem było gospodarstwo rodziny Żebrowskich w Gutkowie na ziemi ciechanowskiej. Był to punkt działalności konspiracyjnej, z którego udzielano pomocy walczącej Warszawie i osobom pragnącym włączyć się do walki. Zaledwie 3 dni po wybuchu powstania, 4 sierpnia 1944 r., gospodarstwo zostało otoczone przez Niemców działających na rozkaz Gestapo. Podczas obławy zginęli żołnierze Armii Krajowej: Albin Krupiński pseudonim Konar oraz Tadeusz Rzeszotarski pseudonim Żuk. Zygmunt i Józef Żebrowscy zostali pojmani i poddani okrutnym torturom. Ci ludzie wiedzieli, jak wielką cenę mogą zapłacić za działalność konspiracyjną. Wiedzieli, że represje mogą dotknąć również ich rodziny. Mimo to nie odmówili pomocy walczącej ojczyźnie. Ich postawa przypomina nam, że wolność rodzi się z odwagi, odpowiedzialności, solidarności i gotowości do poświęcenia. Pamięć o bohaterach Warszawy i Gutkowa jest naszym obowiązkiem oraz narodowym testamentem, który musimy przekazywać kolejnym pokoleniom. Cześć i chwała bohaterom! Przebieg posiedzenia