Jarosław Sachajko

Kierunek tego projektu oceniam bardzo pozytywnie. Państwo powinno zapewnić szkołom bezpłatny, bezpieczny i dobrowolny e-dziennik, który będzie realną alternatywą dla systemów komercyjnych. Dzięki integracji systemu informacji oświatowej szkoły nie będą musiały wielokrotnie wprowadzać tych samych danych. Minister ma odpowiadać za bezpieczeństwo, integralność i dostępność systemu, a decyzja o jego zastosowaniu pozostanie w rękach dyrektora szkoły i organu prowadzącego. To rozwiązanie potrzebne i rozsądne. Powstaje jednak podstawowe pytanie: Dlaczego dopiero teraz? Temat państwowego eDziennika był obecny w debacie publicznej już w 2023 r. Od zmiany rządu minęły prawie 3 lata. Dlaczego kontynuowanie prac i wniesienie do Sejmu stosunkowo nieskomplikowanej podstawy prawnej zajęło tak dużo czasu? Dlaczego, skoro już czekaliśmy tak długo, projekt zawiera rozwiązanie zupełnie niezrozumiałe? Zgodnie z proponowanym art. 44g ust. 8 nauczyciele i dyrektorzy będą korzystali z eDziennika przez stronę internetową, ale uczniowie i rodzice wyłącznie za pośrednictwem aplikacji mObywatel. Dlaczego? Rodzic ma komputer, z którego korzysta, ale aby sprawdzić e-dziennik, musi skorzystać z małego, niewygodnego smartfona. Rodzic powinien móc spokojnie sprawdzić oceny, obecność i informacje szkolne na dużym ekranie. Osoba starsza może lepiej radzić sobie z komputerem niż z aplikacją. Rodziny mogą dodatkowo współdzielić urządzenia. Dlaczego państwowa usługa ogranicza dostęp ze zwykłej przeglądarki internetowej? Aplikacja mObywatel powinna być dodatkowym, wygodnym kanałem dostępu, ale nie jedyną bramą dla ucznia i rodzica. Zgłoszony wniosek mniejszości proponuje oczywiste rozwiązanie: dostęp przez stronę internetową dla wszystkich użytkowników, a dodatkowo przez mObywatel, według ich wyboru. Popieram utworzenie państwowego eDziennika, ale oczekuję przyjęcia tej poprawki.