Michał Gramatyka

Panowie Posłowie! To prawo powinno w Polsce obowiązywać już dawno. To prawo powinno obowiązywać po poprzedniej iteracji tej ustawy, kiedy to w skandaliczny i haniebny sposób przepisy zostały zawetowane przez pana prezydenta Nawrockiego. To prawo można by sprowadzić do jednego zdania: co jest nielegalne w świecie rzeczywistym, powinno być nielegalne on-line, powinno być nielegalne w świecie wirtualnym, bo tak naprawdę o to w Digital Services Act chodzi. Ale nie tylko o to. To prawo daje nam komfort bycia podmiotem wobec wielkiego biznesu, wobec tzw. big techu, dla którego my, nasze zaangażowanie, nasze emocje, nasze lajki, komentarze, udostępnienia są towarem, który oni mogą sprzedać na dowolnym rynku, w oparciu o który mogą nas profilować, mogą poznawać nasze decyzje zakupowe, mogą zrobić z nas po prostu towar, mogą zarabiać na nas pieniądze. A w momencie, kiedy podejmą wobec nas decyzję polegającą na usunięciu np. postu albo komentarza, to my nie mamy do kogo się odwołać. Czy państwo wiedzą, że od 2023 r., kiedy DSA zaczęło obowiązywać w Unii Europejskiej, w bazach danych wielkich platform działających on-line pojawiło się prawie pół miliarda tzw. decyzji moderacyjnych? W 99% to są decyzje polegające na działaniu algorytmów, podejmowane bez udziału żywego człowieka. W dziewięćdziesięciu kilku procentach przypadków nie sposób się od takiej decyzji odwołać, bo nie ma do kogo się odwołać. Po uchwaleniu tej ustawy na straży naszych interesów będzie stało polskie państwo, będą stały prawdziwe osoby, które znają na wylot świat internetowy, i kiedy będzie to potrzebne, będą mogły wziąć naszą stronę. Czy państwo wiedzą, że DSA, Digital Services Act, wymaga, aby wielkie platformy działające on-line stworzyły bezpieczne środowisko przeglądania sieci dla najmłodszych? To jest pierwsza linia oporu dla polskich dzieci przed całym złem, które może spotkać ich w Internecie. Czy państwo wiedzą, że to jest jeden z fundamentalnych elementów tego prawa, że bez implementacji, bez wskazania organów, takich jak Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, takich jak Urząd Komunikacji Elektronicznej, takich jak UOKiK, nie będzie można tych przepisów w Polsce egzekwować? W czyim interesie działają ludzie posługujący się tezami o cenzurze Internetu? Ci, których dzisiaj na sali nie ma, a przecież tyle się nakrzyczeli przy ostatniej dyskusji na temat tej ustawy. W czyim interesie oni działają? Czy naprawdę działają w interesie Polek i Polaków czy też może marzy im się puszczanie oczka do wielkiego biznesu, który ma przecież wielkie pieniądze? Digital Services Act, ustawa o prowadzeniu działalności w Internecie, ta ustawa, nad którą dzisiaj dyskutujemy, jest pewnego rodzaju kompromisem, została podzielona na dwie części. Ta, która budziła największe kontrowersje, będzie przedmiotem prac polskiego Sejmu wkrótce. Ta obecna wprowadza niezbędne minimum zachowań, które chronią w Internecie Polki i Polaków. Najwyższy czas. Te przepisy powinny obowiązywać już dawno. Klub Parlamentarny Polska 2050 oczywiście poprze to przedłożenie, bo to ze wszech miar i ze wszech stron dobre prawo.

Przebieg posiedzenia