Mariusz Krystian

Zamordowanych tylko za to, że byli Polakami. Kobiety, dzieci, starcy byli mordowani siekierami, widłami, paleni żywcem we własnych domach przez Ukraińców z UPA i OUN. To nie była wojna. To było ludobójstwo zaplanowane, to było systematyczne wymordowanie całej polskiej ludności na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej. I dlatego z tym większą wściekłością patrzę na to, co dzieje się dziś. Na kult Bandery. Na pomniki katów stawiane tak, jakby ich ręce nie ociekały polską krwią. To nie jest przeszłość, to trwająca gloryfikacja zbrodniarzy i milczenie wobec niej jest współudziałem w kłamstwie. Dlatego mówię tu dziś jasno, bez owijania w bawełnę: stop banderyzmowi. Stop fałszowaniu historii. Nie będzie prawdziwego pojednania polsko-ukraińskiego, dopóki kaci z Wołynia będą bohaterami po drugiej stronie granicy. Byłem w Domostawie, bo ofiary Wołynia wciąż czekają na sprawiedliwość i godny pochówek. I będę o tym mówił tak długo, jak trzeba - głośno, bez strachu, bez kompromisów. Cześć ich pamięci. Nigdy nie zapomnimy. Dziękuję. Przebieg posiedzenia