Kamil Wnuk

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Drodzy Rodacy! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polska 2050 mam przyjemność przedstawić stanowisko mojego klubu w temacie ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustaw. Wykluczenie transportowe nie jest pojęciem abstrakcyjnym ani wyłącznie pojęciem prawnym. To codzienność setek tysięcy Polek i Polaków. To uczeń, który nie ma możliwości dojazdu do swojej szkoły. To senior, który rezygnuje z wizyty u lekarza, bo czasem nie ma jak do niego dojechać. To osoba, która pracuje, ale która nie może podjąć innej pracy, dlatego że w jej miejscowości często nie kursuje autobus. Dlatego cieszę się i z uznaniem przyjmuję fakt, że po tylu latach działań pojawiła się ustawa, która próbuje uporządkować ten system i ten temat. Projekt po raz pierwszy wprowadza minimalny standard dostępności transportu publicznego, określając minimalną liczbę połączeń, oraz obowiązek zapewnienia mieszkańcom dostępu do podstawowych usług publicznych. Pozytywnie oceniam utworzenie mechanizmów integracji transportu autobusowego i kolejowego oraz większą rolę marszałków województw w koordynowaniu sieci połączeń. Pasażera nie interesuje, jaki organ odpowiada za dany autobus. Pasażera interesuje, żeby ten autobus w ogóle był i żeby można było nim gdzieś dojechać. Na uwagę zasługuje także możliwość zorganizowania przewozów na żądanie na terenach wiejskich i tych słabiej zaludnionych. Jest to rozwiązanie nowoczesne, elastyczne i często znacznie bardziej efektywne niż utrzymywanie pustych autobusów na nierentownych trasach. Są też rozwiązania, które już obowiązują w różnych samorządach, np. od kilku lat w moim rodzinnym Sosnowcu. Jednocześnie trzeba bardzo uważnie przeanalizować projekt podczas prac komisji pod kątem tego, czy samorządy będą w stanie w tak krótkim czasie, który jest tu proponowany, zrealizować te przepisy. Tak istotna reforma wymaga pewności, że nowe obowiązki samorządów będą szły w parze z odpowiednim finansowaniem oraz że przepisy nie spowodują nadmiernego wzrostu obciążeń administracyjnych. Transport publiczny nie powinien być luksusem. Powinien być podstawową usługą publiczną i warunkiem równych szans dla wszystkich. Miejsce zamieszkania nie może decydować o dostępie do pracy, edukacji, ochrony zdrowia oraz życia społecznego. Dlatego jako Polska 2050 popieramy skierowanie projektu do dalszych prac. Dziękuję.