Mariusz Krystian

Poseł Mariusz Krystian (tekst niewygłoszony): Pytania 1. Z jakich względów w art. 47a ust. 1 procedowanego projektu wprowadza się konstrukcję, zgodnie z którą złożone już przez podróżnego oświadczenie o odstąpieniu od umowy w trybie art. 47 ust. 4 staje się bezskuteczne wskutek następczej zgody na przyjęcie vouchera, oraz czy projektodawca rozważył zgodność tego rozwiązania z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302, która w art. 12 gwarantuje podróżnemu prawo do pełnego zwrotu wpłat w przypadku nadzwyczajnych i nieuniknionych okoliczności? 2. Czym uzasadnione jest powiązanie zastosowania nowego art. 47a wyłącznie z okolicznościami uznanymi na podstawie art. 15kc ust. 14 i 14a ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych ze zwalczaniem COVID-19 oraz czy projektodawca przedstawił dane wskazujące, ilu konkretnie podróżnych i jakich kwot wpłat dotyczy retroaktywne stosowanie tego mechanizmu w roku 2026? 3. Jakie zabezpieczenia interesów podróżnego przewidziano w procedowanym projekcie na wypadek niewypłacalności organizatora turystyki w okresie ważności vouchera, biorąc pod uwagę, że w art. 47a ust. 3 odwołano się wyłącznie do zabezpieczenia finansowego obowiązującego w dniu zawarcia pierwotnej umowy, a nie do zabezpieczenia aktualnego w momencie ewentualnej realizacji vouchera, który może obowiązywać nawet 2 lata po odstąpieniu od umowy? 4. Z czego wynika przyjęcie w art. 47a ust. 1 zdaniu drugim rozwiązania, zgodnie z którym przedłużenie ważności vouchera o kolejny rok wymaga zgody obu stron, w tym organizatora turystyki, oraz w jaki sposób w procedowanym projekcie zagwarantowano, że podróżny nie zostanie postawiony przed wyborem między utratą środków a akceptacją niekorzystnych warunków przedłużenia, w sytuacji gdy w ciągu pierwszego roku nie zdoła wykorzystać vouchera? Przebieg posiedzenia