Marcin Józefaciuk

To dzień, w którym dziękujemy wszystkim osobom wykonującym jeden z najtrudniejszych, najbardziej odpowiedzialnych i jednocześnie najbardziej niedocenianych zawodów w Polsce. Pielęgniarki i pielęgniarze są przy człowieku wtedy, gdy ten najbardziej potrzebuje pomocy: przy narodzinach, w chorobie, w bólu, w chwilach strachu i niepewności. Bardzo często to właśnie oni są pierwszym wsparciem pacjenta, nie tylko medycznym, ale zwyczajnie ludzkim. Dziękuję za profesjonalizm, cierpliwość, empatię i siłę. Szczególnie dziś warto powiedzieć jasno: bez pielęgniarek i pielęgniarzy system ochrony zdrowia po prostu by się zatrzymał. Ale chcę dziś zwrócić uwagę także na coś, o czym mówi się zdecydowanie za rzadko. W zawodzie pielęgniarskim coraz częściej pracują również mężczyźni. I bardzo dobrze. Opieka, empatia, profesjonalizm, czy troska o drugiego człowieka nie mają płci. Mężczyźni w pielęgniarstwie przełamują stereotypy i pokazują, że to zawód dla każdego, kto chce pomagać ludziom. Niestety nadal spotykają się czasem z niezrozumieniem, żartami czy stereotypowym podejściem. Dlatego warto mówić o tym głośno: pielęgniarz to nie męska wersja pielęgniarki. To pełnoprawny, potrzebny i profesjonalny zawód medyczny. Jeśli naprawdę chcemy ratować polską ochronę zdrowia, musimy zachęcać do tego zawodu wszystkich młodych ludzi, kobiety i mężczyzn. Musimy poprawić warunki pracy, prestiż zawodu i wynagrodzenia, bo dziś wielu pracowników ochrony zdrowia jest po prostu przemęczonych. W Międzynarodowym Dniu Pielęgniarek wszystkim pielęgniarkom i pielęgniarzom składam wyrazy szacunku, wdzięczności i uznania. Dziękuję. Przebieg posiedzenia