Paweł Szrot

Już ponad 1,5 tygodnia pracownicy kopalni soli Solino SA prowadzą protest głodowy. Protest ten nie ma charakteru socjalnego, płacowego. Powodem tego protestu jest troska o losy przedsiębiorstwa. Powodem tego protestu jest również troska o bezpieczeństwo energetyczne Polski, bo ci pracownicy odpowiedzialnie patrzą na to, co robią zarząd, nadzorca i rząd w zakresie zabezpieczenia zasobów paliw płynnych dla Polski w kontekście kryzysu paliwowego. Stąd też ich decyzja o tym radykalnym proteście. Postulaty ich są następujące: przejęcie przez Skarb Państwa kontroli nad strategicznymi aktywami Qemetica Janikowo, związanymi z produkcją sody; przedłożenie przez Radę Ministrów rządowego programu dla kompleksu energetycznego na Kujawach; budowa warzelni soli; powołanie spółki celowej do realizacji programu bezpieczeństwa solno-magazynowego państwa; natychmiastowe wstrzymanie wszelkich działań prowadzących do nieodwracalnej likwidacji, demontażu lub wyprzedaży infrastruktury w znaczeniu strategicznym; przedstawienie przez rząd pełnej informacji dotyczącej losów rynków sodowych obsługiwionych wcześniej przez Qemetica w Janikowie. Widzą państwo, że nie są to postulaty, które miałyby na celu poprawić konkretną sytuację płacową samych pracowników. Protest jest radykalny. Trudno z entuzjazmem chwalić podjętą przez pracowników głodówkę, tym bardziej że już trzech z nich trafiło w związku z tą głodówką do szpitala. Odpowiedzią rządu póki co jest tylko uchylanie się przez ministra Motykę, ministra energii, od odpowiedzialności i przerzucanie tej odpowiedzialności na Ministerstwo Aktywów Państwowych. W związku z tym