Michał Wawer

Pomimo zmieniającej się świadomości społecznej mamy w Polsce nadal wiele osób wywodzących się z tej umownej grupy zwycięzców transformacji ustrojowej sprzed 30 lat. Mamy sporą grupę osób, które uważają i żyją w przekonaniu, że mamy w Polsce jakąś taką polską odmianę końca historii, że jesteśmy w takim punkcie, że po 30 latach rozwoju gospodarczego, wzrostu PKB ten stan będzie trwał wiecznie, przez kolejne dekady będzie się działo dokładnie to samo i nie musimy ani jako politycy, ani jako Polacy nic szczególnego robić, żeby ten wzrost podtrzymać. Szanowni Państwo! To jest mit i to nie będzie w ten sposób wyglądało. Model rozwojowy Polski z ostatnich 30 lat oparty na taniej sile roboczej, na pełnionej przez Polskę funkcji przemysłowego podwykonawcy wielkich korporacji i bogatszych krajów to jest model wyczerpany. Ten model się wyczerpał i opieranie się na nim sprawi, że najwyżej za kilka lat zobaczymy zanikanie polskiego rozwoju, zanikanie wzrostu produktu krajowego brutto i wszystkich innych wskaźników gospodarczych. Teraz jesteśmy w momencie dziejowym, w którym jeżeli chcemy się dalej rozwijać jako państwo, jako gospodarka, to musimy dokonać skoku rozwojowego, zrealizować duże inwestycje, musimy szarpnąć cuglami gospodarczo-politycznymi i wejść na inny poziom, znaleźć inny model rozwoju gospodarczego. W tej sytuacji potrzebujemy wyznaczyć sobie jako naród konkretne cele strategiczne do osiągnięcia w ciągu najbliższych kilku, kilkunastu, kilkudziesięciu lat. Wśród tych celów strategicznych na pewno znajduje się intensywny rozwój infrastrukturalny, szczególnie w zakresie lotnictwa i kolei. Na tej liście celów strategicznych znajduje się oparcie energetyki na stabilnym modelu energetyki jądrowej, naprawa wymiaru sprawiedliwości, tak żeby to zaczęło wreszcie działać w sposób akceptowalny dla polskich obywateli i dla firm polskich oraz międzynarodowych, które również z tego wymiaru sprawiedliwości korzystają. Celem strategicznym musi być zbudowanie silnego rodzimego przemysłu zbrojeniowego, zaostrzenie, wprowadzenie rygorystycznej, odpowiedzialnej polityki imigracyjnej i systemowa reforma edukacji, ochrony zdrowia i polityki mieszkaniowej. Z tych wszystkich niezbędnych dla polskiego rozwoju celów strategicznych, z którymi się muszą zmierzyć obecne i przyszłe pokolenia Polaków, najprostszy do osiągnięcia, co nie znaczy, że łatwy, jest cel infrastrukturalny, a więc zbudowanie solidnej, będącej na odpowiednim poziomie infrastruktury lotniczej i kolejowej. Na tę potrzebę odpowiada, ten cel strategiczny realizuje oryginalny projekt Centralnego Portu Komunikacyjnego, ten, który został zapisany w obywatelskiej ustawie ˝Tak dla CPK˝. Wysoka Izbo! Potrzebujemy przyjąć tę ustawę, żeby powstał Centralny Port Komunikacyjny i żeby powstał on w takiej formie, w której będzie to rzeczywiście godny swojej nazwy pełnowymiarowy centralny port komunikacyjny. Chodzi o to, żeby to się nie skończyło tak, że mimo opowieści o tworzeniu CPK to, co rząd zafunduje Polakom, to będzie jakiś kolejny niewielki, prowincjonalny, podwarszawski, nierentowny port lotniczy połączony jakąś jedną smutną nitką kolejową z Warszawą. To by była porażka, to by była katastrofa rozwojowa, to by znaczyło, że z tego dziejowego momentu, w którym jesteśmy, z tej szansy nie skorzystaliśmy i pozwoliliśmy, żeby nasz rozwój po prostu przepadł. Nie zmarnujmy tej szansy, przyjmijmy ustawę ˝Tak dla CPK˝, zbudujmy lotnisko, zbudujmy komponent kolejowy. Tak dla CPK. Dziękuję bardzo.