Marcin Józefaciuk

Pół roku temu zostałem publicznie osądzony za rzekome świadome zaproszenie na posiedzenie zespołu parlamentarnego osoby skazanej. Zanim ktokolwiek chciał ze mną rozmawiać, zapadły wyroki medialne, polityczne i klubowe. Zostałem napiętnowany szybciej, niż sprawdzono fakty, a wsparcie dostałem wtedy z najmniej oczekiwanej strony. Później zostałem oczyszczony z zarzutów, ale o tym już była cisza. Żadnego: przepraszam. Dziś mamy sprawę znacznie poważniejszą, dotyczącą współpracy prominentnych polityków z osobami skazanymi za czyny, które wołają o potępienie. I co? I nagle od początku słyszymy ciszę. Ci sami politycy, którzy chętnie mnie oceniali, uciekają od odpowiedzi. Dlatego pytam: Gdzie jest wasza odwaga? Czy standardy w życiu publicznym mają obowiązywać wszystkich, czy tylko wybranych? Czy oburzenie pojawia się wtedy, gdy wygodnie jest uderzyć w jednego posła, a znika wtedy, gdy sprawa dotyka czołowych środowisk politycznych? (Poseł Joanna Borowiak: Których środowisk?) Składam wniosek formalny o sprawdzenie kworum i zakończenie politycznej obłudy w tej Izbie. Przebieg posiedzenia