Marcin Warchoł

Bardzo dziękuję. Szanowny Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Alienacja rodzicielska jest zjawiskiem, które coraz częściej jest obecne w praktyce sporów rodzinnych, zwłaszcza po rozstaniu rodziców. Osłabia ona więzi rodzicielskie z drugim z rodziców, ale także prowadzi do emocjonalnego manipulowania dzieckiem w celu osłabienia, całkowitego zerwania więzi rodzicielskich i wreszcie niekorzystnie wpływa na samo dziecko. Dlatego bezwzględnie powinna być ona kryminalizowana. Nie można pozwalać na to, żeby jeden z rodziców manipulował dzieckiem w kierunku właśnie osłabiania więzi rodzicielskiej z drugim rodzicem. Natomiast pamiętajmy o tym, że Prawo karne jest prawem subsydiarnym. Rozwiązania, które dziś już są w prawie cywilnym, są niewystarczające. Wspominał o tym pan poseł wnioskodawca, że oczywiście można dziś próbować egzekwować przez art. 598 Kodeksu postępowania cywilnego, przez sankcje pieniężne, ale po pierwsze, postępowania w sprawach rodzinnych są dziś długotrwałe i nieskuteczne. Poza drugie, wyroki i postanowienia są nieakceptowane, są regularnie ignorowane przez osoby, tj. przez rodzica, który dopuszcza się manipulacji, dopuszcza się alienacji rodzicielskiej. Skoro dochodzi do osłabienia więzi rodzicielskiej, skoro dochodzi do manipulowania dzieckiem, do nieprzestrzegania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych, absolutnie musi tu wkroczyć prawo karne. Dlatego ten projekt zasługuje na uznanie. Natomiast jako że prawo karne jest prawem subsydiarnym, proponujemy, żeby głównym jego celem nie było karanie tego rodzica, ale przeciwdziałanie tej patologii na przyszłość, umożliwienie właśnie tych relacji. Prawo karne ma działać jako ten dodatkowy element, stąd też nasze konkretne propozycje. Dziękuję bardzo. Serdecznie pozdrawiam wszystkich rodziców. Szanowni Państwo! Proponujemy, żeby dodać do tego przesłankę rażącego naruszania dobra małoletniego. Mowa oczywiście o uchylaniu się, natomiast to uchylanie się bardzo często jest bez winy, bez możliwości zapewnienia tych kontaktów. Tego typu brak kontaktu, który wynika niekiedy z obiektywnych przyczyn, choroby czy innych sytuacji, też powinien być tutaj odzwierciedlony w przepisach. Jest propozycja, żeby to zawęzić do sytuacji rażącego naruszania dobra małoletniego. Druga tego typu propozycja dotyczy tego, żeby wprowadzić pewien typ uprzywilejowany. Jeżeli ten czyn ma mniejszą wagę, to sprawcę poddaje się karze grzywny albo nagany. Mamy tutaj karę pozbawienia wolności. Chyba celem nikogo z nas na tej sali nie jest to, żeby matki czy ojców wsadzać do więzień. Dlatego typ uprzywilejowany, chodzi o zagrożenie karą grzywny albo nagany w przypadkach mniejszej wagi, również bym wprowadził, żeby to prawo odstraszało, zapewniało egzekucję tych relacji, ale nie wsadzało do więzień. Chodzi o to, żeby nie wylewać dziecka z kąpielą. Następna sytuacja dotyczy tego, żeby odpowiedzialności karnej podlegał sprawca, który uchyla się od obowiązku pomimo uprzedniego wezwania, Np. przez sąd opiekuńczy. Dziś te przepisy, które są w prawie rodzinnym, w Kodeksie postępowania cywilnego, powinny być uzupełnione, żeby to ostatnie ostrzeżenie, ta żółta kartka, było tak ewidentne, żeby sprawca wiedział, że jeżeli jeszcze raz się tego dopuści, to już trafi przed oblicze prokuratora. Chodzi o to, żeby nie był, krótko mówiąc, z dnia na dzień wsadzany do więzienia, zaskakiwany surowością kary, tak znaczną karą, karą poznawienia wolności od razu. Dlatego z tymi wszystkimi uwagami akceptujemy ten projekt, jednoznacznie go popieramy i zachęcamy do współpracy w komisji. Dziękuję bardzo. Przebieg posiedzenia