Czesław Hoc

A zatem żywność z Mercosur według identycznych standardów sanitarnych, środowiskowych, ekologicznych i pracowniczych. Polskie rolnictwo to raportowanie każdego kilograma zużytego nawozu i środków ochrony roślin, ścisły dobrostan zwierząt i obowiązkowa bioasekuracja, ekologiczny system nawadniania, koszty unijnego systemu handlu emisjami CO 2 ETS (od 2027 r. wchodzi ETS 3, czyli podatek od emisji dwóch pozostałych gazów cieplarnianych: metan - CH 4, podtlenek azotu - N 2 O) oraz - niestety - nadgorliwość (niespotykanej w innych krajach) polskiej administracji w egzekwowaniu unijnych wymogów. Ponadto niepokojący zalew produktami rolno-spożywczymi według nowej umowy handlowej z Ukrainą. Tymczasem produkcja żywności w krajach Mercosur odbywa się bez ww. standardów i bez unijnych obciążeń. Stąd realne zagrożenie skażenia produktów rolno-spożywczych: środkami ochrony roślin, hormonami (głównie hormonem wzrostu), stosowaniem antybiotyków (groźba zjawiska antybiotykooporności w terapii) oraz GMO (groźba skażenia genetycznego roślin). Już są tego fatalne skutki - na rynek europejski trafiła wołowina z Brazylii skażona hormonem: estradiolem oraz nasiona słonecznika z Argentyny aż z pięciokrotnie przekroczoną zawartością pestycydów. Uwaga! W umowie handlowej z krajami Mercosur jest lista ponad 340 produktów z oznaczeniami geograficznymi, dla których nie można spoza UE sprowadzać tańszych odpowiedników (jako ochrona produktów o lokalnym charakterze, wpisanych do unijnych rejestrów). Polska wpisała tylko dwie wódki: Polską Wódkę i Żubrówkę. Inne kraje wpisały: Francja - 63 produkty, Hiszpania - 59 produktów, Włochy - 57 produktów, Niemcy - 27 produktów). A onego czasu premier Donald Tusk grzmiał, że nikt go ˝nie ogra˝ w Europie. Ograli! Przebieg posiedzenia