Barbara Okuła

rocznicy urodzin Andrzeja Wajdy (druki nr 2244 i 2262). Poseł Barbara Okuła: Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mówimy dzisiaj o upamiętnieniu szczególnej rocznicy. To 100. rocznica urodzin człowieka, który nie tylko tworzył filmy, ale także tworzył pamięć. Andrzej Wajda nie był jedynie reżyserem. Był świadkiem historii, jej sumieniem i jej tłumaczem. Urodził się w 1926 r. i był synem oficera Wojska Polskiego, który został zamordowany w Katyniu. Już jako młody człowiek doświadczył tego, czym są utrata, przemoc i milczenie narzucone przez władzę. To doświadczenie nie złamało go, a wręcz przeciwnie, stało się fundamentem jego twórczości. Wajda sam mówił: Muszę opowiadać o Polsce, bo jestem Polakiem. I rzeczywiście, całe jego kino było opowieścią o Polsce. Nie tej łatwej i wygodnej, lecz tej prawdziwej, zranionej, poszukującej sensu i godności. Jego dorobek stał się częścią historii światowego kina, a nazwisko Wajda jest rozpoznawalne globalnie. Wielu wybitnych twórców odwołuje się do jego filmów jako do ważnego punktu odniesienia nie tylko artystycznego, ale także moralnego. Cztery nominacje do Oscara oraz przyznana mu w 2000 r. Nagroda Akademii Filmowej za całokształt twórczości potwierdziły jego pozycję jako jednego z najważniejszych reżyserów XX w. To wyróżnienia, które budowały prestiż polskiej kultury na świecie. Są artyści, którzy tworzą dzieła. Są też artyści, którzy tworzą epokę. Andrzej Wajda należał do tych drugich. Jego kino nauczyło nas patrzeć prawdzie w oczy; nauczyło nas, że wolność wymaga odwagi i że pamięć jest naszym obowiązkiem. Upamiętniając 100. rocznicę jego urodzin, oddajemy hołd nie tylko wielkiemu reżyserowi, oddajemy hołd człowiekowi, który pomógł Polsce zrozumieć samą siebie. Dlatego Klub Parlamentarny Centrum z pełnym przekonaniem popiera tę uchwałę, bo pamięć o Andrzeju Wajdzie jest pamięcią o odwadze, o prawdzie i o Polsce. Dziwi mnie, że klub Konfederacja wygłasza takie przemówienia, bo liczyłam na to, że tę uchwałę poprze cały Sejm jednogłośnie. Dziękuję bardzo. (Poseł Bronisław Foltyn: Absolutnie.) Przebieg posiedzenia