Barbara Bartuś

Polska szkoła pod kierownictwem minister Barbary Nowackiej znalazła się na równi pochyłej. Chaos programowy i systemowa likwidacja podstawowych narzędzi nauczania powodują dramatyczny spadek jakości edukacji. Mamy do czynienia z planową degradacją polskiej oświaty. Nauczyciele zamiast uczyć, mają pilnować, by nie przekazywać za dużo wiedzy, bo to rzekomo obciąża uczniów. Zakaz prac domowych, ograniczanie wymagań, nacisk na tzw. dobrostan zamiast rzetelnej nauki to nie reforma, lecz eksperyment na dzieciach. Rodzice są konsekwentnie wypychani z procesu wychowawczego. Mimo sprzeciwu większości z nich minister Nowacka forsuje ideologiczną edukację zdrowotną. Przygotowuje grunt pod edukację seksualną zgodną z postulatami organizacji LGBT, promuje tęczowe piątki, włącza do rankingu szkół kryterium tzw. szkoły przyjaznej LGBT. To jest ideologizacja, nie edukacja. Uczniom odbiera się historię, ogranicza lektury, redukuje przedmioty przyrodnicze, nie uczy logiki. Efektem ma być pokolenie pozbawione tożsamości i odporności na manipulację. Do tego dochodzą jeszcze bezprecedensowy atak na religię, ograniczenie jej do jednej godziny tygodniowo, wyrzucanie jej na skraj planów lekcji i masowa likwidacja etatów katechetów, marginalizowanie historii najnowszej, przesuwanie ciężaru szkoły z nauczania na opiekuńczość, a nawet pomysły wprowadzenia treści genderowej do edukacji przedszkolnej. Dlatego pytamy, dlaczego prowadzi pani politykę, która w praktyce dyskryminuje większość społeczności szkolnej: uczniów, pozbawiając ich rzetelnej wiedzy, rodziców, odbierając im prawo do decydowania o wychowaniu dzieci, oraz nauczycieli, obciążając ich odpowiedzialnością bez narzędzi do pracy, redukując etaty, zwłaszcza nauczycieli religii. Kiedy ministerstwo cofnie decyzje, które obniżają poziom nauczania, w tym zakaz prac domowych, ograniczają historię i język polski, i zacznie realnie dbać o jakość edukacji, zamiast wdrażać program ideologiczny nieakceptowany przez większość społeczeństwa? Przebieg posiedzenia