Czesław Hoc

Dziękuję. Panie Marszałku! Panie Ministrze! W ochronie zdrowia larum grają. Jest dramat. To już jest bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia Polek i Polaków. Szpitale toną w długach, tracą płynność finansową - komornicy weszli do szpitali i dobrze się mają. Wstrzymywane są przyjęcia do szpitali, w tym, o zgrozo, pacjentów onkologicznych. Operacje są odkładane. Następuje likwidacja niektórych oddziałów szpitalnych. Wstrzymane są nabory do programów lekowych, co zagraża zdrowiu i życiu pacjentów ciężko i przewlekle chorych. Wydłużają się horrendalnie kolejki do lekarzy specjalistów. A miało być lepiej i więcej. Lekarz miał dzwonić do pacjenta i pytać o jego zdrowie, miało być płacone za wizytę prywatną specjalistyczną i zniesienie limitów przyjęć do szpitali, a w każdej szkole - gabinet stomatologiczny i bon stomatologiczny. Najpierw była pani minister, która mieniła się wróżką z czarodziejską różdżką - nie wyszło. Obecna pani minister zamiast strategii przedstawia projekt likwidacji 1/3 szpitali. Nade wszystko w kampanii oszukano społeczeństwo i pacjentów. Próbuje się teraz pozbawić szpitale szlachetnej idei, misji i służby wobec pacjenta na rzecz chłodnej procedury, ekonomii i chęci zysku. To bardzo boli i jest przykre. Obecnie w Narodowym Funduszu Zdrowia jest dziura na 14 mld zł. Dołożono 3,5 mld zł. To jest kropla w morzu potrzeb. Na 2026 r. planuje się 26 mld, a nawet 50 mld będzie brakować w Narodowym Funduszu Zdrowia. A przecież chwalicie się, że jest wzrost gospodarczy i macie duże środki z KPO. Co z tymi środkami? Quo vadis? Dokąd zmierzacie? Pytanie: Czy upadek, deprecjacja szpitali jest po to, by je potem zamykać, a następnie je prywatyzować? A co zrobicie ze szpitalnymi oddziałami ratowniczymi, których zapewne nie sprywatyzujecie, bo są bardzo drogie i potrzebne, i pozostawicie pacjentów na pastwę losu, tych najbardziej chorych i najbardziej potrzebujących? Dziękuję. Przebieg posiedzenia