Marcin Józefaciuk

Powołanie Instytutu imienia Wincentego Witosa ma upamiętnić jedną z kluczowych postaci polskiego ruchu ludowego. Instytut ma prowadzić działalność naukową, edukacyjną i popularyzatorską. Choć cel ten budzi zrozumienie, warto jest rozważyć, czy nowa instytucja rzeczywiście jest konieczna. Przykład likwidowanej Akademii Kopernikańskiej pokazuje, że bez stabilnego zaplecza i rzeczywistej współpracy ze środowiskiem eksperckim nowe instytucje mogą nie spełniać pokładanych w nich nadziei. Mam dwa pytania. Dlaczego zdecydowano się na utworzenie odrębnego instytutu, zamiast zlecić realizację tych samych zadań istniejącym instytucjom takim jak PAN, uczelnie publiczne czy muzea historyczne? I drugie pytanie: Jakie mechanizmy nadzoru i oceny działalności instytutu przewiduje projekt ustawy? Czy zostanie wprowadzony cykliczny audyt merytoryczny i finansowy? Wincenty Witos zasługuje na trwałe upamiętnienie, ale samo powołanie instytutu nie gwarantuje sukcesu. Kluczowe będzie zapewnienie realnej współpracy z ekspertami, stabilnego finansowania i osadzenie działalności w istniejącym krajobrazie naukowo-kulturalnym, tak by nowa instytucja nie podzieliła losu tych, które powstały z dużym rozmachem, ale bez długotrwałej wizji. Dziękuję. Przebieg posiedzenia