Witold Tumanowicz

23-letni Illia S. przez wiele dni przebywał na jednym z najważniejszych polskich lotnisk ze sprzętem umożliwiającym zagłuszanie systemów elektronicznych. Według ustaleń dziennikarzy mógł testować zabezpieczenia lotniska dla obcych służb. Co więcej, do jego zatrzymania doszło dopiero dzięki uporowi szeregowych funkcjonariuszy. Początkowo służby przez kilka godzin nie potrafiły zdecydować, kto właściwie ma się nim zająć. Mężczyzna trafił do aresztu. Prokuratura prowadziła postępowanie i sprzeciwiła się jego zwolnieniu. Mimo to sąd odmówił dalszego aresztowania. Prokuratura złożyła zażalenie, ale zanim zostało ono rozpoznane, podejrzany znalazł się poza granicami Polski. Straż Graniczna uznała, że stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, po czym w trybie natychmiastowym przekazała go stronie ukraińskiej. Dostał także 10-letni zakaz wjazdu do Polski i strefy Schengen. To jest jakiś ponury absurd. Skoro człowiek jest na tyle niebezpieczny, że trzeba natychmiast usunąć go z Polski, to jakim cudem państwo pozwala, aby znalazł się poza zasięgiem polskiego wymiaru sprawiedliwości przed zakończeniem postępowania? Nie przesądzam dzisiaj, dla kogo ten człowiek działał. Od tego mamy służby, prokuraturę i sądy. Właśnie dlatego jednak należało tę sprawę wyjaśnić do końca. Prof. płk Dariusz Kozerawski ostrzega, że właśnie na takie słabości liczą Rosjanie. Trudno się z nim nie zgodzić. Państwo polskie nie może funkcjonować tak, że potencjalnego zagrożenia najpierw nikt nie chce zatrzymać, a kiedy wreszcie zostaje zatrzymane, ostatecznie wypuszcza się je z rąk. Żądamy od rządu pełnego wyjaśnienia tej kompromitacji i wskazania, kto za nią odpowiada. Bezpieczeństwo państwa to nie miejsce na proceduralny chaos, bezradność i przerzucanie odpowiedzialności. Dziękuję. Przebieg posiedzenia