Władysław Kurowski

Organizacja Narodów Zjednoczonych ustanowiła ten dzień, aby zwrócić uwagę na znaczenie dobroczynności, wolontariatu i działalności organizacji społecznych w niesieniu pomocy potrzebującym. W Polsce dobroczynność ma tysiące twarzy. To wolontariusz poświęcający swój wolny czas. To osoba, która wpłaca nawet niewielką kwotę na zbiórkę. To fundacja pomagająca dzieciom, seniorom, osobom z niepełnosprawnościami czy ludziom dotkniętym kryzysem bezdomności. To wreszcie zwykły sąsiad, który widzi, że ktoś potrzebuje pomocy. Ale właśnie dlatego w dniu dobroczynności warto powiedzieć coś więcej niż tylko ˝dziękuję˝. Dobroczynność nie może zastępować państwa. Może je uzupełniać, może inspirować, ale nie może wyręczać państwa w jego podstawowych obowiązkach. Jeżeli organizacje społeczne prowadzą jadłodajnie, hospicja, schroniska czy centra pomocy, to państwo powinno być ich partnerem, a nie petentem. Dlatego pytam rząd: Czy organizacje społeczne mają dziś zapewnione stabilne i przewidywalne finansowanie? Czy środki publiczne są przyznawane według jasnych i transparentnych zasad? I czy państwo robi wystarczająco dużo, aby wspierać ludzi, którzy każdego dnia pomagają innym? Wysoka Izbo! W społeczeństwie nie mierzymy człowieczeństwa wyłącznie wielkimi słowami. Mierzymy je tym, czy potrafimy dostrzec człowieka obok siebie. Dlatego dziękuję wszystkim, którzy pomagają - często anonimowo, bez kamer i bez politycznych korzyści. Państwo powinno robić wszystko, aby ludziom dobrej woli było łatwiej pomagać, a nie trudniej. Dziękuję. Przebieg posiedzenia