Tadeusz Woźniak

był dla naszej ojczyzny jednym z najtragiczniejszych dni w historii XX-wiecznej Europy. Tego dnia hitlerowskie Niemcy dokonały agresji na Rzeczpospolitą Polską, rozpoczynając działania wojenne, które przyniosły Polsce i jej obywatelom ogrom cierpienia oraz niewyobrażalne straty. Warto przypomnieć, że tego samego dnia napadła na Polskę Słowacja, a 17 września Związek Sowiecki. W dniu 3 września 1939 r. nasi zachodni sojusznicy wprawdzie formalnie wypowiedzieli wojnę Niemcom, ale praktycznie pozostawili nas na pastwę agresorów. Od pierwszych godzin II wojny światowej Polacy stanęli do walki w obronie swojej ojczyzny, jej wolności, niepodległości i suwerenności, a także prawa do istnienia państwa polskiego. Polscy żołnierze stawiali bohaterski opór agresorom. Postawa narodu polskiego pozostaje do dziś świadectwem odwagi, patriotyzmu i poświęcenia w obronie ojczyzny. Następująca po agresji okupacja Polski była związana z realizacją zbrodniczej polityki wymierzonej w państwo polskie i jego obywateli. Celem okupantów było podporządkowanie, wyzysk oraz wyniszczenie polskiego społeczeństwa, a także pozbawienie Polski dorobku materialnego i kulturowego. Niemiecki okupant prowadził systematyczną politykę terroru i eksterminacji. Pacyfikacje polskich miejscowości, masowe publiczne egzekucje, łapanki, wysiedlenia, deportacje, przymusowa praca oraz mordowanie przedstawicieli polskich elit stanowiły elementy ludobójstwa jako zaplanowanej polityki okupacyjnej. Wysoki Sejmie! Rodacy! Nie wolno nam zapominać o odpowiedzialności za zbrodnie popełnione na Polsce i Polakach podczas II wojny światowej. Niemcy pod wodzą Adolfa Hitlera po dokonanej agresji na Polskę 1 września 1939 r. rozpoczęli działania, które na zawsze okryły ich hańbą. To niemieckie władze okupacyjne prowadziły na ziemiach polskich planową politykę terroru i eksterminacji. To w wyniku niemieckiej napaści i bezlitosnej okupacji ok. 6 mln polskich obywateli straciło życie. Setki tysięcy straciły zdrowie, majątek oraz swoich najbliższych. Pamięć o tych wydarzeniach jest naszym obowiązkiem wobec ofiar, ich rodzin oraz przyszłych pokoleń. Obecna większość rządząca mimo swoich germanofilskich, a przejściowo także rusofilskich inklinacji nie powinna milczeć i udawać, że nic się nie stało, że już nie ma tematu. Sprawa niewypłaconych reparacji, odszkodowań i różnego rodzaju zadośćuczynienia od Niemców za skutki działań wojennych nie może być traktowana jako element bieżącego sporu politycznego w Polsce. Jest to kwestia sprawiedliwości i polskiej racji stanu. Nie chodzi tu o zemstę, ale o pełnię prawdy oraz odpowiedzialności winnych za śmierć, cierpienia, straty materialne i moralne. Powinniśmy ze wszech miar dążyć do trwałej międzynarodowej, narodowej i osobistej świadomości oraz pamięci o polskich ofiarach zbrodni popełnionych przez Niemcy i Niemców. Sprawa odpowiedzialności Związku Sowieckiego za napaść na Polskę, sprawa zbrodni sowieckich i nigdy niewypłaconych Polsce i Polakom odszkodowań ze strony Związku Socjalistycznych Republik Sowieckich, a następnie Federacji Rosyjskiej wymaga dogłębnego przebadania, opracowania i postawienia na odpowiednim forum. O kwestii napaści Słowacji na Polskę, tak usilnie przemilczanej przez dziesięciolecia, też powinna się dowiedzieć szeroka opinia publiczna. Wszystkie zbrodnie popełniane na Polakach i kolaboracja z okupantami przez ludzi przynależnych do różnych narodów i grup etnicznych powinny zostać dogłębnie zbadane, a efektem tych wysiłków powinno być dążenie do prawdy, która może doprowadzić do pełnego pojednania narodów, w których utrzymują się wzajemne niechęci lub lęki wywoływane stereotypami lub niewiedzą. Utrzymywanie relacji opartych na fałszu i półprawdach nigdy nie będzie owocne, gdyż ten owoc będzie zgniły. Polityka historyczna prowadzona przez wiele państw na świecie sprawiła i nadal sprawia, że obiektywna prawda wielokrotnie została zatarta, przemilczana lub przeinaczona ze względu na aktualne polityczne korzyści tych, którzy mają na sumieniu zbrodnie lub inne niewygodne fakty. Wysoki Sejmie! Mimo wewnętrznych waśni, ostrych sporów, a ostatnio także systemowego łamania prawa przez rządzących oraz liczenia przez nich na pomoc zewnętrzną, w tym niemiecką, a wcześniej także rosyjską w wyborach w Polsce, to w poczuciu naszej narodowej wspólnoty musimy stanowić jedność, gdy chodzi o niepodległość Polski, o jej dobre imię i jej właściwą pozycję na arenie międzynarodowej. Tzw. obca pomoc lub tzw. branie w opiekę już nieraz miały w naszych dziejach tragiczne skutki. Należy zawsze pamiętać o tym, że pomoc sojuszników nastąpi wtedy, gdy będzie się to im opłacać. Żyjmy z podniesionym czołem. Nie miejmy kompleksów wobec innych nacji. Walczmy o to, co się nam należy. Bądźmy obrońcami ojczyzny w każdym wymiarze tych słów. Wieczna pamięć ofiarom II wojny światowej! Niech żyje wolna, suwerenna i niepodległa Rzeczpospolita Polska - nasz ojczyzna! Przebieg posiedzenia