Dariusz Matecki

Poseł Dariusz Matecki (tekst niewygłoszony): Pytania Sytuacja wokół programu ˝Czyste powietrze˝ przestała być problemem przejściowym, a stała się jaskrawym dowodem na całkowitą bezradność i strukturalny paraliż Ministerstwa Klimatu i Środowiska. Projekt o fundamentalnym znaczeniu dla modernizacji polskich domów, zdrowia obywateli oraz walki z ubóstwem energetycznym został doprowadzony na skraj upadku. Zamiast sprawnego narzędzia modernizacyjnego pod nadzorem minister Pauliny Hennig-Kloski powstał mechanizm chaosu, przewlekłych opóźnień i instytucjonalnej niemocy. Ofiarami tej skrajnej nieodpowiedzialności stali się zwykli ludzie - tysiące polskich rodzin, które zaufały państwu, zainwestowały oszczędności życia lub zaciągnęły zobowiązania finansowe na wymianę pieców i termomodernizację. Wstrzymywane miesiącami wypłaty dotacji oraz brak płynności postawiły beneficjentów w obliczu dramatycznych problemów. Równocześnie na krawędzi bankructwa znaleźli się uczciwi polscy wykonawcy i instalatorzy, którzy wykonali powierzone prace, lecz z powodu zatorów płatniczych w resorcie nie otrzymali należnych im środków. Mamy do czynienia z całkowitą kompromitacją organizacyjną i brakiem elementarnych kompetencji zarządczych. Zamiast natychmiastowych, twardych działań ratunkowych i zabezpieczenia ciągłości finansowania opinia publiczna była karmiona kolejnymi wymówkami i przerzucaniem winy. Kierownictwo resortu wykazało się rażącą biernością wobec narastającego kryzysu, zamieniając kluczowy program społeczno-ekologiczny w biurokratyczny koszmar niszczący bezpieczeństwo finansowe obywateli. Skutki tych zaniechań uderzają w podstawy zaufania do państwa jako wiarygodnego partnera. Polacy, którzy podjęli wysiłek modernizacji swoich gospodarstw domowych, zostali pozostawieni sami sobie z niezapłaconymi fakturami i rosnącym zadłużeniem. Zniszczenie wiarygodności programów wsparcia i zniechęcenie społeczeństwa do jakichkolwiek przyszłych inicjatyw modernizacyjnych to bezpośrednia wina zaniechań obecnego kierownictwa ministerstwa. W tym punkcie wyczerpała się jakakolwiek przestrzeń do debaty, tłumaczeń czy pozorowanych deklaracji naprawczych. Nie ma miejsca na kolejne puste obietnice, tworzenie doraźnych zespołów ani medialne zaklinanie rzeczywistości.