Bożena Lisowska

Projekt Polimery Police miał być strategiczną inwestycją rządu Mateusza Morawieckiego, a jego finansowanie w 2021 r. obejmowało ponad 5 mld zł kredytów, podczas gdy całkowita wartość przedsięwzięcia sięgnęła kilku miliardów złotych i uczyniła go największym projektem inwestycyjnym w historii Grupy Azoty. Tymczasem zamiast zakładanych korzyści otrzymaliśmy przedsięwzięcie, którego realizacja się przeciągała, generowała kolejne koszty, wymagała dodatkowego wsparcia finansowego i ostatecznie stała się jednym z największych obciążeń dla całej Grupy Azoty, a całkowita strata majątkowa spółki wyniosła ponad 8 mld zł, za którą w całości odpowiada PiS. Dlatego nie można przejść obojętnie obok zawiadomienia złożonego przez Grupę Azoty w listopadzie 2025 r. obejmującego całą historię projektu ani kolejnych zawiadomień składanych w 2026 r. w związku z możliwymi nieprawidłowościami przy jego realizacji. Szczególnie poważne są informacje dotyczące uruchomienia instalacji w 2023 r., ponieważ według obecnego stanowiska Grupy Azoty mogło ono nastąpić bez wymaganych pozwoleń i w warunkach potencjalnie zagrażających życiu oraz zdrowiu pracowników i mieszkańców okolicznych miejscowości, a to wszystko w trakcie trwającej kampanii wyborczej ekipy rządzącej z Morawieckim na czele. Jeżeli te zarzuty się potwierdzą, będziemy mieli do czynienia nie tylko z problemem złego zarządzania pieniędzmi, ale również z pytaniem, dlaczego rząd patoprawicy zdecydował się na działania, które mogły stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi. Musimy więc zapytać wprost, kto podejmował decyzje, kto sprawował nadzór, dlaczego kolejne sygnały o problemach nie doprowadziły wcześniej do zdecydowanej reakcji i dlaczego projekt o tak ogromnej skali został doprowadzony do sytuacji, w której jego przyszłość wymaga kolejnych miliardowych nakładów. Przebieg posiedzenia