Czesław Hoc

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Bardzo wielu ciężko chorych pacjentów obecnie przeżywa dramat, poniekąd irytację, rozpacz, albowiem wstrzymano programy lekowe albo bardzo poważnie ograniczono ich kwalifikację. Programy lekowe są dla ciężko chorych pacjentów, u których wszelkie standardowe metody leczenia zawiodły i trzeba sięgnąć po innowacyjne leki, które są właśnie w programach lekowych jako świadczenie gwarantowane. Co może myśleć albo robić rodzic, kiedy dowiaduje się, że u dziecka rozpoznano neuroblastomę, a więc najczęstszy nowotwór diagnozowany u pacjentów do 1. roku życia? Nie ma innego leczenia, tylko leczenie innowacyjne. Co mogą myśleć albo robić rodzice dzieci, u których rozpoznano niskorosłość, czyli karłowatość przysadkową, czy też niskorosłość w przypadku zespołu Turnera albo ostrą białaczkę limfoblastyczną? Co ma mówić pacjentka, która ma raka piersi HER2-ujemny, HER2-dodatni, czy też potrójnie ujemny, czy też z mutacją genową BRCA1, BRCA2, u której wszystkie metody, jak chemioterapia, chirurgia, radioterapia, zawiodły, ale jest szansa na leczenie innowacyjne? Leczenie innowacyjne przynosi ulgę w cierpieniu, przedłuża życie i ratuje życie. Co mają mówić pacjenci, którzy mają raka przełyku, raka żołądka, raka stercza czy też czerniaka złośliwego, chorobę Hodgkina czy przewlekłą białaczkę limfatyczną lub szpiczaka mnogiego? Również choroby nieonkologiczne: stwardnienie rozsiane, RZS, czyli reumatoidalne zapalenie stawu, zesztywniające zapalenie stawu kręgosłupa, rdzeniowy zanik mięśni, choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, ciężka postać astmy. Wszystkie te kwestie mają tylko jedną szansę: leczenie innowacyjne, które może uratować życie. Zabieracie, panie ministrze, nawet nadzieję. Bo w medycynie cierpienie ma sens tylko wtedy