Eliza Zeidler

Odpowiadając na pytanie dotyczące spółki Solino, wydaje się, że należy w pierwszej kolejności zacząć od kwestii protestu, który odbywa się w tej spółce, bo w tym kontekście to pytanie, jak rozumiem, jest zadawane. (Poseł Paweł Szrot: Owszem.) To kilka faktów. W dniu 16 marca 2026 r. spółka Solino z siedzibą w Inowrocławiu, będąca spółką kontrolowaną przez Orlen SA, została poinformowana w wiadomości e-mail o wszczętym proteście głodowym w spółce. Podkreślić należy, że żaden związek zawodowy, jak również sami protestujący przed wszczęciem protestu nie zgłosili jakichkolwiek żądań w stosunku do pracodawcy, którym jest Solino SA. Nie podjęto jakichkolwiek prób rozmowy z pracodawcą przed rozpoczęciem tego protestu. Tym samym nie było możliwości podjęcia ze strony pracodawcy rokowań przewidzianych w obowiązujących przepisach, w szczególności w ustawie o związkach zawodowych. Ogłoszenie strajku powinno, jak państwo wiecie, być poprzedzone dopełnieniem formalnych wymagań określonych w ustawie, zgodnie z którymi decyzja o ogłoszeniu strajku przez związek zawodowy powinna uzyskać akceptację większości pracowników zakładu pracy, a samo zgłoszenie strajku powinno nastąpić co najmniej na 5 dni przed jego rozpoczęciem. W tym przypadku warunki te nie zostały spełnione. W związku z tym nie możemy zakwalifikować tego protestu głodowego jako strajku w rozumieniu ustawy. Spółka Orlen przekazała również informację, że Zarząd IKS Solino nie planuje ograniczeń zatrudniania pracowników w obszarze produkcji i sprzedaży soli. Poziom zatrudnienia w spółce jest stabilny i obecnie wynosi blisko 250 etatów. W latach 2025-2026 nie zostały podjęte żadne decyzje dotyczące redukcji zatrudnienia i uruchomienia programów dobrowolnych odejść. Solino nie prowadziła i nie prowadzi działań, które mogłyby być interpretowane jako ograniczanie zatrudnienia w jakimkolwiek obszarze jej działalności. Orlen wskazuje, że Solino zapewnia stabilne warunki pracy i pozostaje w bieżącym dialogu ze stroną społeczną, utrzymując regularne kontakty ze wszystkimi organizacjami związkowymi zainteresowanymi udziałem w takich spotkaniach. W dniu 9 marca 2026 r. podpisano porozumienie płacowe z reprezentacją organizacji związkowych zrzeszających ok. 80% pracowników zrzeszonych w związkach zawodowych. Porozumienie jest korzystne dla pracowników, gwarantuje podwyżki wynagrodzeń oraz dodatkowe korzyści. Przedstawione przez Orlen informacje nie potwierdzają istnienia sugerowanego przez komisję zakładową NSZZ ˝Solidarność˝ zagrożenia nieodwracalną likwidacją, demontażem lub wyprzedażą infrastruktury o znaczeniu strategicznym. Nie występuje także zagrożenie zwolnieniami pracowników. Do Ministerstwa Aktywów Państwowych nie wpłynęły informacje od pozostałych związków zawodowych działających w Solino czy też ich central, które wskazywałyby na ryzyka i zagrożenia podobne do tych zgłaszanych przez komisję zakładową NSZZ ˝Solidarność˝. Dialog jest najlepszym sposobem rozwiązywania sporów, umożliwia rzetelne przedstawianie stanowisk, dyskusję i wypracowanie porozumień. Dlatego Ministerstwo Aktywów Państwowych z zadowoleniem i nadzieją na omówienie postulatów w trakcie rozmów przyjęło inicjatywę wojewody kujawsko-pomorskiego, który w dniu 14 kwietnia 2026 r. zwołał wojewódzką radę dialogu społecznego. W posiedzeniu udział wziął przedstawiciel Ministerstwa Aktywów Państwowych, ale zaproszenia na to posiedzenie otrzymały wszystkie związki zawodowe. Niemniej jednak przedstawiciele komisji zakładowej NSZZ ˝Solidarność˝ nie wzięli w nim udziału. Takie działania możemy odczytywać tylko jako rezygnację z możliwości rozmowy na temat zgłoszonych przez siebie postulatów. Niezależnie od tego MAP w dalszym ciągu zachęca do przerwania tego rotacyjnego protestu głodowego i podjęcia dialogu z zainteresowanymi stronami. Nadmienię, że protest ten prowadzi czterech pracowników: rotacyjnie i - tak jak wskazałam - niezgodnie z trybem wynikającym z przepisów ustawy. Niezależnie od tego, odnosząc się do postulatów, które są podnoszone, i zadanego pytania, mówię, że dzisiaj Orlen SA nie identyfikuje przesłanek uzasadniających przejęcie przez Skarb Państwa tych aktywów spółki Qemetica. Spółka ta według naszej wiedzy nie wycofuje się z rynku soli w Polsce. Przeprowadza transakcje. Produkcja sody i produkcja soli stanowią odrębne przedmioty działalności. Zakład sodowy Qemetiki w Inowrocławiu funkcjonuje. Sprzedaż dotyczy działalności solnej obejmującej dwa zakłady. Bezpieczeństwo państwa w zakresie magazynowania ropy i paliw nie jest uzależnione od przejęcia aktywów Qemetiki. System zapasów obowiązkowych funkcjonuje w oparciu o ustawowy podział odpowiedzialności. Producenci i handlowcy odpowiadają za 47 dni zapasów obowiązkowych, natomiast Rządowa Agencja Rezerw Strategicznych - za 43. Infrastrukturą kluczową dla bezpieczeństwa energetycznego jest m.in. podziemny magazyn ropy i paliw Góra, który posiada odpowiednią pojemność i umożliwia utrzymanie strategicznych zapasów ropy i paliw. Funkcjonowanie tego systemu nie wymaga przejęcia aktywów Qemetiki. Orlen w 2025 r. przeprowadził analizę możliwości przejęcia polskiego biznesu sodowego Qemetiki. Po dokonanej ocenie potencjalnych synergii i znaczenia aktywów dla Grupy Orlen nie zdecydowano się na złożenie oferty. Decyzja ta została podjęta na podstawie przesłanek biznesowych, ale również