Jan Mosiński

Pani Minister! Wysoka Izbo! Przypadł mi zaszczyt przedstawienia opinii Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość w kontekście proponowanych zmian ustawy. Ale zanim do tego przejdę, uwaga generalna. Prawo i Sprawiedliwość, co chcę podkreślić, było, jest i będzie za jak najszerszym dostępem do sprzętu wspomagającego dla osób niepełnosprawnych w duchu konwencji z dnia 13 grudnia 2008 r., która została przyjęta w Nowym Jorku. Zanim przejdę do meritum sprawy, chciałem postawić kilka pytań w moim wystąpieniu i udzielić odpowiedzi. Wysoka Izbo! Ile osób w Polsce potrzebuje np. wózków elektrycznych dla osób niepełnosprawnych? Tu szacunkowo mówi się, że jest to od 200 do 280 tys. osób. A ile powiększalników i sprzętu wspomagającego potrzebują osoby z dysfunkcją wzroku? W Polsce żyje ok. 163 tys. osób z oficjalnie orzeczoną niepełnosprawnością z powodu chorób narządu wzroku, a łączna liczba osób z wadami i dysfunkcją wzroku, w tym niedowidzących, to rząd od 0,5 mln do 1,8 mln osób. A ile osób z niepełnosprawnością potrzebuje specjalistycznych komputerów i oprogramowania, czyli tzw. technologii asystujących? W Polsce kilkaset tysięcy. Przytaczam te dane, bo organizacje zrzeszające osoby z niepełnosprawnością wielokrotnie podnosiły, że dla szerokiego grona osób z niepełnosprawnością potrzebna jest wypożyczalnia, która pozwoli na wypożyczanie sprzętu, który jest drogi, czasami trudno dostępny, a czasami też niepozwalający z przyczyn oczywistych, a mianowicie finansowych, na jego pozyskanie. Stąd zapewne powstał plan, aby powstała centralna wypożyczalnia sprzętu dla osób z niepełnosprawnością. Ta wypożyczalnia powstała w roku 2023, bodajże we wrześniu pierwsza umowa została podpisana. I rodzi się pytanie, jakie działania podjęto od tamtego czasu do chwili obecnej, w większej części czasu, patrząc na linię czasu, na oś czasu, przez rząd koalicji 13 grudnia, żeby ta wypożyczalnia mogła funkcjonować sprawnie. Bo to jest istota rzeczy, czy ta wypożyczalnia jest źle funkcjonująca, a jeżeli tak, to jakie działania można podjąć, żeby ewentualnie poprawić jej funkcjonowanie? I tutaj dochodzimy do sedna sprawy, bo widzimy, że między PFRON-em a Rządową Agencją Rezerw Strategicznych nie dochodziło do porozumienia, jeżeli chodzi o funkcjonowanie dalsze tejże wypożyczalni, co można wyczytać z korespondencji między p.o. prezesa RARS-u a PFRON-em w październiku roku 2024. Czyli między 2023 r. a 2024 r. trwały jakieś działania, konsultacje, jak uruchomić ewentualnie wypożyczalnię wózków elektrycznych i innego sprzętu. Pytanie, dlaczego nie doszło do porozumienia, bo w konsekwencji wiemy, że ta wypożyczalnia wygasiła swoją działalność w związku z brakiem porozumienia w tym zakresie. Sekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w październiku 2024 r. stwierdził, że nie wszystkie technologie są dostępne do wypożyczania. Dlaczego nie została uruchomiona możliwość wypożyczania wózków, skuterów i napędów elektrycznych w ok. 4 tys. sztuk, co stanowiło ponad 26% całości z aktualnego wyposażenia wypożyczalni? Kolejne pytanie: Dlaczego państwo nie potrafiliście uruchomić procedur, które pozwoliłyby na wypożyczanie tego sprzętu? I kolejna istotna kwestia. PFRON bodajże w roku 2024 zabezpieczył środki finansowe na doposażenie wypożyczalni, w roku 2024 - 50 mln zł, a w roku 2025 - 30 mln zł. Czyli negowanie tej wypożyczalni nijak się ma do działań wspierających finansowo tę wypożyczalnię. Pytanie kolejne. Wysoka Izbo! Czy nie można było kontynuować tej wypożyczalni, być może w zmodyfikowanej formie, tak aby jednak osoby z niepełnosprawnością mogły skorzystać ze sprzętu