Lidia Czechak

Jest to dzień szczególny - dzień zadumy, modlitwy i pamięci o dziesiątkach tysięcy niewinnych Polaków, którzy zostali bestialsko zamordowani na Wołyniu oraz w Małopolsce Wschodniej tylko dlatego, że byli Polakami. Kulminacją tej zbrodni była tzw. krwawa niedziela - 11 lipca 1943 r., kiedy w skoordynowanych atakach na dziesiątki polskich miejscowości zamordowano tysiące bezbronnych kobiet, dzieci i osób starszych. Była to jedna z najtragiczniejszych kart w historii naszego narodu. Pamięć o tych wydarzeniach jest naszym moralnym obowiązkiem wobec ofiar, ich rodzin oraz przyszłych pokoleń. Historia nie może być przemilczana ani relatywizowana. Naród, który zapomina o swoich ofiarach, traci część swojej tożsamości. Dlatego tak ważne jest pielęgnowanie pamięci historycznej, prowadzenie badań naukowych, godne upamiętnianie miejsc kaźni oraz umożliwienie identyfikacji i pochówku wszystkich pomordowanych. Prawda historyczna nie jest wymierzona przeciwko współczesnym narodom. Jest fundamentem pojednania. Tylko uznanie faktów, nazwanie zbrodni po imieniu oraz oddanie należnego szacunku ofiarom mogą stanowić podstawę dobrych relacji między narodami. Wyrażam wdzięczność wszystkim środowiskom kombatanckim, organizacjom kresowym, historykom, duchowieństwu oraz rodzinom ofiar, które przez dziesięciolecia pielęgnowały pamięć o tragicznych wydarzeniach na Kresach, często pomimo milczenia i trudnych uwarunkowań politycznych. W tym dniu składamy hołd wszystkim pomordowanym obywatelom II Rzeczypospolitej. Pamiętamy również o tych Ukraińcach, którzy z narażeniem własnego życia ratowali swoich polskich sąsiadów i sprzeciwiali się zbrodni. Ich postawa pozostaje świadectwem człowieczeństwa w czasach pogardy. Niech pamięć o ofiarach ludobójstwa będzie dla nas wszystkich zobowiązaniem do obrony prawdy historycznej, szacunku dla ludzkiego życia oraz budowania przyszłości opartej na prawdzie, sprawiedliwości i wzajemnym szacunku. Cześć i chwała Ofiarom. Przebieg posiedzenia