Bartłomiej Pejo

Jak wynika z doniesień, fiskus stoi na stanowisku, że w sytuacji gdy darczyńca posługuje się nickiem, pseudonimem lub gdy darczyńcy nie da się jednoznacznie zidentyfikować, nie można mówić o darowiźnie w rozumieniu przepisów podatkowych. W konsekwencji środki te mogą zostać zakwalifikowane jako przychód, od którego należy odprowadzić podatek dochodowy. Takie podejście budzi poważne wątpliwości, ponieważ może wprost uderzyć w jedną z najważniejszych form społecznej solidarności, jaką są internetowe zbiórki na leczenie. To właśnie one w wielu przypadkach decydują o możliwości sfinansowania kosztownych terapii, operacji czy rehabilitacji. W praktyce oznacza to ryzyko, że osoby ciężko chore lub ich rodziny będą zmuszone dodatkowo mierzyć się z obowiązkami podatkowymi w sytuacji kryzysu zdrowotnego. Niepokój budzi również brak jednoznaczności i stabilności interpretacyjnej. Zmiana podejścia administracji skarbowej może prowadzić do niepewności prawnej zarówno po stronie organizatorów zbiórek, jak i samych beneficjentów. W efekcie może to osłabić zaufanie społeczne do tej formy pomocy. Warto podkreślić, że zrzutki internetowe stały się jednym z filarów nowoczesnej solidarności obywatelskiej. Ich ewentualne obciążenie podatkowe nie powinno odbywać się w sposób pośredni i niejasny, lecz po wcześniejszej, szerokiej debacie publicznej oraz konsultacjach społecznych. Państwo powinno wspierać, a nie utrudniać obywatelskie inicjatywy pomocowe, szczególnie te, które dotyczą ratowania zdrowia i życia. Dlatego apeluję o jednoznaczne uregulowanie tej kwestii w sposób, który nie będzie uderzał w osoby potrzebujące pomocy oraz nie osłabi społecznego mechanizmu solidarności, jakim są zbiórki charytatywne. Przebieg posiedzenia