Bronisław Foltyn

rocznicy Poznańskiego Czerwca 1956 roku (druki nr 2418 i 2541). Poseł Bronisław Foltyn (tekst niewygłoszony): Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Konfederacji wobec poselskiego projektu uchwały w sprawie upamiętnienia bohaterów 70. rocznicy poznańskiego Czerwca 1956 roku. 7 dekad temu polscy robotnicy jako pierwsi w powojennej historii rzucili na tak masową skalę wyzwanie komunistycznemu reżimowi. Gdy 28 czerwca 1956 r. komunistyczne władze złamały obietnicę cofnięcia zawyżonych norm pracy i zapowiedziały drastyczne obniżenie zarobków, odpowiedź była natychmiastowa. Robotnicy Zakładów im. Józefa Stalina w Poznaniu, czyli dawnych zakładów Cegielskiego, przerwali pracę i wyszli na ulice. Do blisko 100-tysięcznego tłumu dołączyli mieszkańcy miasta niosący transparenty z hasłem: Chleba i wolności. Przerażona dyktatura wysłała przeciwko własnym obywatelom regularne wojsko: ponad 10 tys. żołnierzy i 360 czołgów. Według ustaleń Instytutu Pamięci Narodowej śmierć poniosło co najmniej 58 osób, w tym bezbronne dzieci. Symbolem tej tragedii stał się 13-letni Romek Strzałkowski, zastrzelony przez bezpiekę. Ponad 600 osób odniosło rany. Po zdławieniu buntu reżim uruchomił aparat brutalnych represji i propagandy. Premier Józef Cyrankiewicz grzmiał z radiowych głośników o odrąbywaniu rąk podniesionych na władzę ludową. Zatrzymano blisko 750 osób, a uwięzionych poddano brutalnym torturom. Rozpoczęły się pokazowe procesy. Jednak krew przelana w Poznaniu nie poszła na marne. Odwaga robotników złamała barierę strachu i doprowadziła do politycznego przełomu październikowego w 1956 r. Tamten bunt stał się kamieniem milowym na naszej długiej drodze do wolności. Wysoka Izbo! Klub Konfederacji będzie głosował za przyjęciem niniejszej uchwały upamiętniającej bohaterów poznańskiego Czerwca '56. Przebieg posiedzenia