Sylwia Bielawska

Zawsze kiedy myślę o potężnej sile, niezłomności i odwadze, szczególnie wtedy, gdy sama tej siły potrzebuję, moje serce podpowiada jedno słowo: Wałbrzych. To miasto, które wielokrotnie musiało mierzyć się z wyzwaniami, miasto, które doświadczało trudów i zmian, ale nigdy nie traciło swojego ducha. Bo siłą Wałbrzycha zawsze byli ludzie: pracowici, dumni, solidarni i gotowi budować przyszłość, nawet wtedy, gdy droga była bardzo trudna. A kiedy myślę o sile wyjątkowych ludzi, to myślę również o wyjątkowych kobietach, które zmieniały to miasto, o Wałbrzyszankach. Szczególnie myślę o tych kobietach, które po II wojnie światowej przyjechały do naszego miasta z różnych stron świata, często zostawiając za sobą rodzinne domy, całe dotychczasowe życie, swoje małe ojczyzny. To one z niezwykłą siłą, niezłomnością i determinacją budowały nową codzienność. Tworzyły domy, wychowywały dzieci, scalały wspólnotę i niosły na swoich barkach odpowiedzialność za rodziny, często wtedy, gdy ich mężowie ciężko pracowali pod ziemią. To dzięki nim Wałbrzych nie tylko się odbudował, ale na nowo rozkwitł i stał się ośrodkiem nowego życia. Wałbrzyszanie do dziś udowadniają, że siła nie zawsze jest głośna, ale zawsze zmienia świat. Dziś świętujemy nie tylko 600 lat historii naszego miasta, świętujemy także teraźniejszość i przyszłość Wałbrzycha, który rozwija się, inspiruje i z odwagą, bez kompleksów, patrzy przed siebie. Życzę sobie i wszystkim Wałbrzyszanom, aby następne dekady były czasem dalszego rozwoju, czasem dumy i wspólnoty, aby Wałbrzych nadal pozostawał miejscem, które nie zapisuje historię, ale który tę historię tworzy.