Patryk Wicher

Szanowni Państwo! Pytanie, które chcę zadać, zmierza w następującym kierunku. Chodzi o odwrócenie filozofii myślenia nad tą zmianą prawną. Czy nie bardziej adekwatne byłoby jednak wprowadzenie domniemania udziału tego pełnomocnika i odwrócenie sytuacji? Czyli dopiero jeśli prokurator uzna, że ten pełnomocnik jest zbędny, to wnioskuje do sądu o jego wykluczenie, a nie odwrotnie: że to strona dopiero po odmowie prokuratora może się odwołać do sądu o przywrócenie tego pełnomocnika bądź o anulowanie tej decyzji. Ze względu na ilość spraw, które mogą być częstsze w takiej sytuacji, sugeruję odwrócenie tej kolejności, czyli to prokurator, jeśli chce wykluczyć pełnomocnika, składa taki wniosek do sądu. Zmniejszyłoby to liczbę spraw i według mnie odciążyłoby sądy od pracy. Byłoby to też bardziej racjonalne. Domniemanie tej procedury udziału pełnomocnika strony trzeciej, która nie jest stroną postępowania, jest naprawdę adekwatne i dobre i powinno być zasadą generalną, wyjątki zaś powinny być bardzo sprecyzowane