Witold Tumanowicz

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ten projekt nie jest tylko zmianą techniczną, bo on dotyka bardzo ważnej kwestii tego, kto i na jakich zasadach potwierdza znajomość języka polskiego, a w konsekwencji kto uzyskuje dostęp do rynku pracy w Polsce. W uzasadnieniu jasno wskazano, że certyfikat znajomości języka polskiego jest dokumentem wykorzystywanym przede wszystkim do celów migracyjnych. To właśnie na jego podstawie cudzoziemcy mogą podejmować pracę w zawodach takich jak pielęgniarka czy położna, ubiegać się o stanowiska kierownicze w placówkach publicznych czy też o zatrudnienie w służbie cywilnej. Jednocześnie projekt zmierza do zwiększenia dostępności uzyskania tego certyfikatu. I tu pojawia się zasadnicze pytanie: Dlaczego państwo polskie obniża w ten sposób realne wymagania dotyczące wejścia na rynek pracy w kluczowych obszarach funkcjonowania państwa? Bo z jednej strony obniżamy wymagania wobec egzaminatorów, dopuszczając osoby bez wykształcenia filologicznego,z drugiej strony rozszerzamy katalog podmiotów uprawnionych do przeprowadzenia egzaminów, w tym także poza granice Polski, a z trzeciej zwiększamy dostępność samego certyfikatu, który otwiera drogę do pracy w zawodach wymagających bardzo wysokich kompetencji językowych. I chyba nikt nie wziął pod uwagę, że takie rozwiązania mogą wypychać z rynku pracy Polaków, którzy już teraz skarżą się na problemy ze znalezieniem pracy i z konkurencją z osobami z zagranicy. Obniżenie standardów weryfikacji znajomości języka polskiego może mieć bardzo negatywne skutki dla jakości usług publicznych i dla bezpieczeństwa obywateli Polski