Witold Tumanowicz

Wprowadzenie Karty Rodziny Mundurowej oceniamy co do zasady pozytywnie, szczególnie w kontekście problemów kadrowych w służbach mundurowych. Każde rozwiązanie, które wzmacnia prestiż służby i daje realne wsparcie żołnierzom, funkcjonariuszom i ich rodzinom, zasługuje na poparcie. Tym bardziej muszę zwrócić uwagę na nierówność, jaką wprowadza ten projekt, zwłaszcza w zestawieniu z rządowym projektem z 1 kwietnia 2025 r. Pominięto m.in. członków rodzin zmarłych lub poległych żołnierzy, wysłużonych byłych żołnierzy zawodowych pobierających wojskowe emerytury czy funkcjonariuszy pobierających emerytury policyjne, wraz z rodzinami, a także funkcjonariuszy Służby Więziennej, Służby Celno-Skarbowej oraz służb specjalnych. Co więcej, zarówno ten projekt, jak i tamten, rządowy, całkowicie pomijają szczególną grupę byłych żołnierzy: szeregowych zawodowych pełniących służbę kontraktową, którzy do 2015 r. byli zwalniani po 12 latach służby wojskowej bez żadnych uprawnień. Jeżeli Karta Rodziny Mundurowej ma być instrumentem sprawiedliwym i systemowym, to nie może opierać się na selektywnym doborze beneficjentów. Oczekuję uzupełnienia projektu i równego traktowania wszystkich