Izabela Bodnar

Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowne Ministerstwo! Jeszcze w 2013 r. w Polsce kształciło się ponad 43 tys. doktorantów. Dziś mamy ich już o połowę mniej, ok. 20 tys. Powodów, dla których młodzi ludzie rezygnują z pracy naukowej, jest wiele, ale nie da się ukryć, że jeden z decydujących stanowią niskie dochody, co na pewno otwiera obszar dla dalszej pracy rządu, ale i niskie wsparcie finansowe. Dziś mamy szansę zmienić sytuację choćby tej części z nich, która najbardziej tego wsparcia potrzebuje. Rząd przywraca więc zapomogi dla doktorantów znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej, którzy kiedyś mogli z nich korzystać, ale dzięki decyzjom Prawa i Sprawiedliwości z 2019 r. zostali ich pozbawieni. Rozwiązanie, o którym dziś rozmawiamy, jest czymś bezdyskusyjnym. Choroba czy nagła śmierć w rodzinie to sytuacje, na które nikt z nas nie ma wpływu i które powinny być podstawą do ochrony w dokładnie taki sam sposób jak w przypadku pracowników pracujących na podstawie umowy o pracę. Środki te nie będą wypłacane z budżetu państwa, a będą przyznawać je jednostki prowadzące szkoły doktorskie. Wspierając tę nowelizację, stawiamy na polską naukę i ludzi, którzy nie boją się wyzwań. Kiedy los stawia przed nimi kolejne, a my jako Sejm, jako parlament możemy im pomóc - dokładnie tak zróbmy. Dziękuję bardzo.