Marcin Józefaciuk

Jak wspomniała posłanka Bielawska, w dokumencie wszystko się zgadza - 73 strony, historyczne wprowadzenie, opisy ustaw, statystyki, działania komisji itd. Ale prawdziwa ocena nie wynika z objętości dokumentu, tylko z jego treści i skutków. Dlatego pytam. Na pierwszych stronach raportu czytamy o misji KRS jako strażnika niezawisłości, ale kolejne rozdziały ujawniają impas i formalizm zamiast realnych zmian. Jakie działania były poczynione, aby uzdrowić sytuację? Drugie pytanie: Skąd tak duża dysproporcja między i tak dla mnie mizerną aktywnością w opiniowaniu projektów ustaw, 55%, a rozpatrywaniem skarg obywateli, 10%? Trzecie: Co stoi za znaczącym spadkiem aktywności rady? W 2024 r. było mniej posiedzeń, mniej dni pracy komisji, mniej procedowanych kandydatur i mniej nominacji. To niepokoi, zwłaszcza w kontekście rosnącego przeciążenia sądów. I ostatnie pytanie. Większość spraw kierowanych do Trybunału Konstytucyjnego przez KRS dotyczy inicjatyw legislacyjnych przywracających praworządność. Czy rada traktuje trybunał jako instrument obrony swojego statusu? Ogólnie brakuje konsekwentnej strategii