Agnieszka Hanajczyk

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Naprawdę trudno zachować spokój w dzisiejszej debacie. To przywoływanie indywidualnych przypadków jest o tyle... Po prostu wylewa się tutaj taka hipokryzja. Państwo rzeczywiście zapomnieliście zupełnie, kogo rekomendowaliście poprzednio. Można dzisiaj mówić o przypadkach, ale naprawdę państwo nie pamiętacie, że wasz rzecznik mówił, że z estymą wspomina klapsy od ojca. Przecież to był wasz rzecznik, nie nasz. Gdzie wtedy byliście? Nie reagowaliście. Każda kontrowersja była większa od kolejnej. Nie reagowaliście. Czekaliście państwo do końca. I dzisiaj, nie mając żadnych argumentów, używacie konkretnych przypadków, które nie mają znaczenia w całości pracy pani rzecznik. (Poruszenie na sali) Chcę powiedzieć jedną rzecz, proszę państwa, ale proszę mi nie przeszkadzać. Proszę mi nie przeszkadzać. Chcę powiedzieć jedną rzecz.