Marcin Skonieczka

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Centrum mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu wobec procedowanego projektu ustawy. Na wstępie chciałbym, tak jak wczoraj na posiedzeniu komisji, zacząć w ogóle od uzasadnienia celu tej reformy, bo myślę, że warto przy każdej okazji, przy każdej debacie o tym przypominać. Przypominam potrzebę tego, że ta reforma planowania przestrzennego jest potrzebna, ponieważ dzisiaj mamy w Polsce do czynienia de facto z chaosem planistycznym. Jednym ze źródeł tego chaosu była reforma z 2003 r., która doprowadziła do wygaśnięcia wszystkich planów miejscowych uchwalonych przed 1 stycznia 1995 r. i de facto oznaczała ona to, że znaczna część kraju pozbawiona została realnych, obowiązujących narzędzi planowania. Wówczas uważano, że swoją rolę spełnią studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, ale okazało się, że nie było to dobre rozwiązanie, dlatego obecnie z niego rezygnujemy. Przypomnę, że studia nie były aktami prawa miejscowego i nie było silnych podstaw do prowadzenia spójnej polityki przestrzennej. Miało być tak, że docelowo studia miały być tylko narzędziem przejściowym, a docelowo 100% kraju miało być objęte planami miejscowymi. Okazało się inaczej. Dzisiaj ok. 1/3 kraju jest tylko objęta miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego, natomiast samorządy i mieszkańcy zamiast planów woleli stosować decyzje o warunkach zabudowy. I to, co miało być rzadko stosowanym wyjątkiem, stało się standardem. To właśnie doprowadziło do tego chaosu, o którym mówiłem na początku. Konsekwencje tego chaosu widzimy wszyscy na co dzień, bo to jest rozproszona zabudowa, to są wysokie koszty budowy dróg, kanalizacji, wodociągów, potem utrzymania tej infrastruktury. To jest kwestia dowozu do szkół, transportu publicznego i innych usług publicznych. Oczywiście do tego dochodzą kwestie estetyki, ale także kosztów dla samorządów i dla państwa.