Grzegorz Płaczek

Już w pierwszym roku ceny paliw mogą wzrosnąć o kilkadziesiąt groszy na litrze, a w kolejnych latach nawet o ponad złotówkę. Jednocześnie przeciętne gospodarstwo domowe może ponosić dodatkowe koszty rzędu ok. 1,5 tys. zł rocznie, i to przy założeniu, że ceny nie będą dalej dynamicznie rosły. System ten opiera się na założeniu stopniowego ograniczania liczby dostępnych uprawnień do emisji, co wprost prowadzi do wzrostu ich ceny. Prognozy wskazują, że po 2030 r. może ona przekroczyć 100 euro za tonę CO 2. Polska jest szczególnie narażona na skutki tych zmian, ze względu na strukturę ogrzewania oraz poziom dochodów wielu gospodarstw domowych. W praktyce oznacza to kolejne obciążenia dla rodzin, które już dziś mierzą się z wysokimi kosztami życia. Niepokojące jest również to, że działania te podejmowane są bez realnego uwzględnienia globalnego kontekstu. Podczas gdy w Europie wprowadza się coraz bardziej restrykcyjne rozwiązania, światowe emisje CO 2 wciąż rosną - od 2000 r. zwiększyły się o blisko 50%. Polityka klimatyczna nie może być prowadzona w oderwaniu od realiów gospodarczych i społecznych. W przeciwnym razie jej koszty poniosą przede wszystkim obywatele. Przebieg posiedzenia