Arkadiusz Myrcha

Dziękuję. Panie Marszałku! O ile postępowanie związane z europejskim nakazem aresztowania jest oczywiście obecne w naszym porządku prawnym już od lat, o tyle jest dość specyficznym, może też niepowszechnie znanym rodzajem postępowań i może naturalnie rodzić różnego rodzaju pytania, wątpliwości wynikające po prostu może z niezbyt szczegółowej znajomości tej materii, co też przykłada się na różnego rodzaju wątpliwości, które się nasuwają, co jest zupełnie naturalne, kiedy zmienia się te przepisy. Jak wspomniałem, nie wprowadzamy tutaj jakichś nowych czy jakichś szczególnych regulacji, tylko to są punktowe zmiany, które wynikały z diagnozy stosowania tych przepisów, podlegają normalnej ewaluacji jak we wszystkich państwach członkowskich przez Komisję Europejską i były przedmiotem wystąpień w stosunku do Polski i do innych państw, jeżeli chodzi o regulacje i ich skutek zarówno dla obywateli państwa członkowskiego, jak i dla obywateli innych państw członkowskich, ale stale zamieszkujących na terenie Rzeczypospolitej. W czterech przepisach zdiagnozowano, że one nie realizują w pełni równości traktowania wszystkich obywateli. Mówiąc najprościej, Polska innym obywatelom Unii Europejskiej nie gwarantowała tego, co inne państwa członkowskie gwarantują polskim obywatelom, jeżeli na stałe zamieszkują na terenie państw członkowskich. Z uwagi na to, że pomimo diagnozowanych wad legislacyjnych zmiany nie następowały, w tym przedmiocie w grudniu ubiegłego roku została skierowana skarga naruszeniowa przeciwko Polsce. To tym bardziej pokazuje zasadność dokonania tych konkretnych zmian w stosowaniu decyzji ramowej. A więc to nie jest kwestia drugiego dna czy nagłych pomysłów, które mogłyby te przepisy dotyczące ENA pozmieniać. Wręcz przeciwnie, to są zmiany, które mają, tak jak wspomniałem, wyrównać status osób obywateli i osób niebędących obywatelami, ale będących obywatelami państw członkowskich, stale zamieszkujących na terenie Rzeczypospolitej. Ewentualne zmiany wprowadzają dodatkową możliwość działania sądu, czyli dają mu np. podstawę prawną, której on dzisiaj nie ma. Tak jest w przypadku konieczności przesłuchania osoby objętej wnioskiem ENA. Jeżeli we wniosku jest zadeklarowane czy zawnioskowane przesłuchanie tej osoby, to dzisiaj sąd jest pewnymi tymi wnioskami związany. Natomiast przepisy, które wprowadzamy do art. 607k, czyli § 5 i § 6, w konsekwencji, o czym będzie zaraz, dają możliwość wyboru przez sąd krajowy, sąd polski, czy taką osobę czasowo wysłać do państwa członkowskiego celem przesłuchania i wzięcia przez nią udziału w czynnościach procesowych, czy przesłuchać ją tutaj. Decyzja ta będzie podejmowana z uwzględnieniem oczywiście dobra całego postępowania. Co więcej, proszę zauważyć, że te przepisy uwzględniają także rozporządzenie Parlamentu z grudnia 2023 r. o cyfrowej współpracy w ramach wymiaru sprawiedliwości, które nie jest uwzględnione w obecnie obowiązujących przepisach. Podobnie stanowi art. 607t, który również zrównuje status osób stale zamieszkujących i tych, którym Rzeczpospolita dała status azylanta, czyli których przyjęła na swoje terytorium i którym zapewniła prawną ochronę. W sytuacji kiedy w stosunku do nich będzie toczyło się postępowanie, po jego zakończeniu będą miały prawo wykonania czy odbycia kary zgodnie z miejscem zamieszkania. Kończąc, panie marszałku, powiem, że to nie są zmiany, które mają wprowadzać jakieś nowe wyłomy czy nowego rodzaju szczególne określenia. To są zmiany, które mają przede wszystkim wprowadzić równość traktowania wszystkich obywateli na tym samym poziomie we wszystkich państwach członkowskich. Czyli mamy obywatelom państw członkowskich mieszkającym na stałe na terytorium Polski zagwarantować te same uprawnienia procesowe, które gwarantują polskim obywatelom inne państwa członkowskie. Dziękuję bardzo. (Poseł Michał Woś: A jak potraktowaliście sędziego...) Przebieg posiedzenia