Władysław Kurowski

rocznicę jednej z najtragiczniejszych kart w historii narodu polskiego, zbrodni katyńskiej. Wiosną 1940 r. decyzją władz Związku Sowieckiego zamordowano blisko 22 tys. polskich obywateli: oficerów Wojska Polskiego, funkcjonariuszy Policji, urzędników, księży, przedstawicieli inteligencji, ludzi, którzy stanowili elitę odrodzonego państwa. Zbrodnia ta została dokonana na mocy decyzji najwyższych władz sowieckich, w tym Józefa Stalina, i przez dziesięciolecia była przedmiotem kłamstwa oraz manipulacji historycznej. Miejsca kaźni, takie jak Las Katyński, Miednoje, Charków czy Bykownia, na zawsze pozostaną symbolem cierpienia, ale też prawdy, o którą Polacy musieli walczyć przez długie lata. Nieprzypadkowo rocznicę tę obchodzimy 13 kwietnia. Tego dnia w 1943 r. Niemcy ogłosili światu informacje o odkryciu masowych grobów polskich oficerów w Katyniu. Był to moment przełomowy. Po raz pierwszy ujawniono skalę tej zbrodni, choć przez kolejne dziesięciolecia prawda była fałszowana i negowana przez władze sowieckie. Dziś oddajemy hołd wszystkim ofiarom tej zbrodni, ludziom wiernym przysiędze, oddanym ojczyźnie, zamordowanym bez sądu i bez winy. Pamiętamy także o rodzinach ofiar, które przez dekady żyły w bólu i niepewności, często pozbawione prawa do prawdy i godnego upamiętnienia swoich bliskich. Naszym obowiązkiem jest nie tylko pamiętać, ale także strzec prawdy historycznej i przekazywać ją kolejnym pokoleniom. Zbrodnia katyńska pozostaje przestrogą przed totalitaryzmem, pogardą dla życia ludzkiego i próbami fałszowania historii. Cześć i chwała bohaterom. Wieczna pamięć poległym. Dziękuję bardzo. Przebieg posiedzenia