Wioletta Maria Kulpa

To właśnie oni, często jako pierwsi, docierają na miejsce wypadków, pożarów czy klęsk żywiołowych. To oni ratują życie, zdrowie i mienie mieszkańców, nierzadko ryzykując własne bezpieczeństwo. I robią to nie zawodowo, lecz z poczucia obowiązku i służby drugiemu człowiekowi. Jednocześnie większość strażaków ochotników to osoby aktywne zawodowo. I tu pojawia się realny problem: brak wystarczającej ochrony ich stosunku pracy. W praktyce oznacza to, że udział w akcjach ratowniczych czy szkoleniach może wiązać się z obawą o utratę zatrudnienia. Dla porównania: żołnierze Wojsk Obrony Terytorialnej objęci są szczególną ochroną. Pracodawca nie może swobodnie rozwiązać z nimi umowy o pracę bez ich zgody, z wyjątkiem ściśle określonych przypadków. Państwo dostrzegło wagę ich służby. Dlaczego więc podobnej ochrony nie mają strażacy ochotnicy, którzy również pełnią kluczową rolę w systemie bezpieczeństwa państwa? Dlatego apeluję o pilne podjęcie prac legislacyjnych zmierzających do wprowadzenia szczególnej ochrony stosunku pracy dla strażaków OSP na wzór rozwiązań obowiązujących w Wojskach Obrony Terytorialnej. To nie jest przywilej. To jest elementarna sprawiedliwość i wyraz szacunku dla tych, którzy bezinteresownie służą innym. Nie możemy dopuścić do sytuacji, w której ktoś musi wybierać między pracą a ratowaniem ludzkiego życia. Przebieg posiedzenia