Witold Tumanowicz

Gdy trzeba proponować kolejne mechanizmy zadłużania państw członkowskich, mówi się o solidarności, wspólnym bezpieczeństwie i europejskiej odpowiedzialności. Ale gdy przychodzi do realnych korzyści, okazuje się, że największe i najsilniejsze państwa potrafią ustawić system tak, by to one zyskały najwięcej. Tak właśnie wygląda sprawa programu SAFE i planowanych nowych mechanizmów finansowania obronności. Słabszym krajom proponuje się pożyczki, czyli kolejne zobowiązania, kolejne raty i kolejne obciążenia dla przyszłych pokoleń. Tymczasem Niemcy, które do SAFE nie przystąpiły, planują skorzystać z grantów z budżetu Unii Europejskiej. A więc nie dług, nie kredyt, nie ryzyko, tylko bezzwrotne środki. To pokazuje, że od początku mieliśmy rację, ostrzegając przed pułapką zadłużenia. Dla jednych przygotowuje się system pożyczkowy, dla drugich - system grantowy. Dla jednych są to koszty, dla drugich - korzyści. Dla jednych to uzależnienie finansowe, dla drugich - wzmacnianie własnego przemysłu i własnej pozycji. Jeszcze bardziej oburzające jest to, że według nieoficjalnych informacji największy udział w środkach obronnych mają mieć właśnie Niemcy, m.in. dzięki algorytmowi opartemu na wielkości populacji. Czyli znowu mechanizm jest tak ustawiany, by najwięksi dostali najwięcej, a reszta ma się cieszyć, że w ogóle może się zadłużyć. Gdzie w tym wszystkim jest polski interes? Gdzie jest obrona naszej suwerenności? Gdzie jest sprzeciw wobec rozwiązań, które uzależniają Polskę od decyzji Brukseli i Berlina? Niestety rząd Donalda Tuska po raz kolejny zachowuje się nie jak rzecznik interesu narodowego, tylko jak wykonawca cudzej polityki. Polska nie może godzić się na Unię dwóch prędkości, w której silni biorą granty, a słabsi dostają kredyty do spłacania przez dekady. Bezpieczeństwo Polski musi być budowane w oparciu o własną siłę, własne decyzje i własne interesy, a nie na zasadach pisanych pod Niemcy. Przebieg posiedzenia